zamana bırakmak

zamana bırakmak ile sittir etmek arasında fark yok.

ben sittir ediyorum

Kendini yormaktan başka bir şey değil. Kesinlik bazen üzücü olsa da belirsizlikten bin kat iyi..

Vallahi de billahi de en hayırlısı.

yaşanan durum ne olursa olsun sonunda en etkili yöntem zamana bırakmak oluyor. çünkü geriye başka bir seçenek kalmıyor. bana göre yaşanan her şeyde acıyı, üzüntüyü reddetmek yerine dibine kadar yaşamak lazım. bukowski sözleri diye enterlayıp ''dibi gördükçe bir dip daha keşfettim'' gibi şeyler okuyup yeni bir dip arayışına girmemek lazım. en dibe mutlaka ulaşıyorsunuz zaten, o noktadan sonra arayışta olabileceğiniz tek şey sizi oradan çıkaracak bir ilhamdır, destektir. bu her şey olabilir ya da bazen hiçbir şey. kendinizi zamanın akışına bıraktığınızda o dibe yavaş yavaş veda ediyorsunuz. hayatın içindeki rutinler sizi öyle bir sarıp sarmalıyor ki her an kendinizi düşünmek zorunda kalmıyorsunuz. zamana ve akışına güvenin, yaşadığınız her şeyi de sahiplenin. hiçbir acı ilk günkü gibi acıtmayacak sizi, reddedip görmezden gelmezseniz eğer.

Ya zamana bıraktığın şeyi,zaman alıp götürürse? Çok derin paradokslar,neyse çay içeyim.

Neyi kontrol edip edemeyecegimizi iyi tartmaliyiz.
Iyiden kastim neden sonuc iliskisii iyi degerlendirmekle alakali.
Neyi zamana birakmali?
Ektigim tohumun bir anda filizlenmesini bekleyemezsin.
Tüm sartlar el verisli olabilir, rezonans kanunu (cukuru) yine de ters tepebilir.

Zamana birakmak degil de, salmak en uygun olani..olmuyorsa şayet..ardindan da yeni seylere yelken acmak.