Yolcusuz Gemi Ya Da Gemisiz Yolcu

Gerçekle düş karıştı birbirine
Suçla ceza
Haklıyla haksız…
Doğruyla yanlış,
Sevgiyle nefret…
Karıştı beyinde tüm gerçekler,
Yürek çaresizliğiyle kalakaldı.
Zincire vuruldu gerçek…
Gözler kan çanağı
Okyanus almış gözleri.

Tükendi mi düşler,
Neden durdu bu gemi!

Yavaş yavaş sallanıyor
Bir ileri bir geri
Yürekten alıp gücünü
Bu umut gemisi…

Nereye gider?
Yolcusu kimdir?
Dönüş nicedir?
Cevabı yok sorular
Alıp gönlü tırmalar.

Ne sevgi kalmış,
Ne güven…
El boş, avuç boş…
Boncuk gibi yaşlar
Çaresizce akar, akar
Gönül, hülyalara dalar…
Yürek sahibini arar,
Kısıp da gözlerini,
Elini koyup kaş üstüne
Bakar ufuklara…
Göremez dizi dibindekini.
Açar gönlünü tüm açlığıyla
Çırpınır okyanusta.

Serap Demirtürk