Yol Uğramasın

Dumanlı dağları karlar yurt tutmuş
Gün vurmuş baharda eritmiş karı
Dereleri azgın sel mekân tutmuş
Bulanık sellere yol uğramasın

Kanatlarım kırık uçamıyorum
Ellere derdimi açamıyorum
Karmaşık düş gördüm seçemiyorum
Düş ile hayale yol uğramasın

Hey ağalar sılam tüttü burnuma
Dönmek istiyorum dönemiyorum
İğde çiçekleri koktu burnuma
Dilerim gurbete yol uğramasın

Çınar yaprak döktü güneş batıyor
Nasıl geldi geçti o güzel yıllar
Öksüz Abdil’ime hançer batıyor
Hançerli ellere yol uğramasın

Abdil Korkman