bazıları o mutsuzluğu seviyor. geçen bir arkadaşımla konuşurken kurdum bu cümleyi birisi için, "kimileri mutlu olmak istemez" böyle insanlara içgüdüsel olarak yardımcı olmak istiyorsunuz ama sizi de aşağı çekiyor. herkesin mutsuz olduğu dönemler olur, öylece bakmak istediği zamanlar olur, maskelemekten yorulduğu anlar olur, kolay öfkelendiği ve üzüldüğü zamanlar olur, genellikle birikimin sonuçlarıdır bunlar. onların yanında olmak, gönül borcudur. bunu ayrı tutuyorum. safi toksik insanları size çok fazla dokunamayacağı mesafede tutmak, size iyi gelir. aksi halde, ucu size dokunuyor. bırakın debelensinler.