Yeniden başlamak zordur. Tek başınasın. Gözünün yaşına bakanın yok. Kimse tanımaz, acımaz. Hele de minnetin yoksa, günde bir öğün yemekle geçirdiğin günler olur. Bazen öğünün sadece ekmek olur. Hele ki bir kabuk değişimi varsa ayrı bir zor. Eskiden yeniye evrilmek, alışkanlıkları unutmak hiç kolay olmuyor. Bütün yolları yalnız yürürsün. Herkes seni sarayda zanneder. Yeri gelir sokakta yatarsın. Taşları üst üste kendin koyarsın. Her taşın kenarında kendi elinin teri vardır. Onlarca yıl sonra geri dönüp baktığında, sıfırdan bir yerlere gelmenin ve getirmenin mutluluğunu yaşarsın. Tek dostun Allah'tır. O da sapına kadar yeter zaten.