Üç kağıtçı esnaf.

Üçkağıtçı esnafları tespit başlığı.

parasında değil sorun, yediğimiz azarda.

iş yerine ait telefon bir yere düşmüştü. çok kullanmadığım için de bir ara yaptırırım deyip kenara atmıştım.



geçen hafta söktüm telefonu komple, arızayı da buldum. bilişimci olduğum için normalde kendim hallederim böyle şeyleri ama şu an bulunduğum alan pek müsait değil. ankara'dan mersin'e gönderdim, verin telefoncuya yaptırsın dedim.

3000 tl'ye yaptırmışlar.

sonra parçaya bir bakayım dedim. 276,61 tl.



birde bana diyor ki açarken yırtılmış.. yok daha neler..sen milleti çarparken biz eleman yetiştiriyorduk halbu ki...fotoğraftaki flex kablo işte.. neyse dedim, hadi işçilikmiş şusuymuş busuymuş geçtim onu...adam bir de telefonun şifresini istiyor. vermiyorum deyince kızıyor.. hayır sana ne benim telefonun şifresinden kardeşim? ekran geldiyse, dokunmatik çalışıyorsa tamam işte.. senin işin orada bitti.. bilmediğimiz iş mi..banka uygulaması var, mailler var, mesajlar var, aile fotoğrafları var. telefon dediğin artık insanın özel hayatının tamamı neredeyse. ben niye tanımadığım adama şifremi vereyim tanıdığıma yine vermem.

bir de vermiyorum diye tavır yapıyor. ona ayrıca ayar oldum.. anlik ses yolluyor adam.

insanlar da herhalde telefoncu istedi diye çatır çatır şifrelerini veriyorlar. ben vermem arkadaş. telefonu yap, kontrolünü yap, teslim et. benim şifremle senin ne işin var?

276 liralık parçaya 3000 lirayı verdik, yetmedi bir de şifre vermedik diye azar yedik...