Tavşan dağ hikâyesi

bu yollarda avare gezerken
ayaklarım alır götürürdü beni benden
nerelere bilmem
usum da beni terk ederdi herhâl
nerelerden bileyim yoktu yol gösteren
hiçte aşık olmamıştım ki
adının duyardım ama yaşamamıştım
ekmek gibi su gbi der geçerdim
avareliğim bu yüzden başladı zaten
gel zaman git zaman geçiverdi seneler
anlatamazdım sana bir formatta kendimi
tutulurdu dilim seni görünce
hazırlardım oysa ne güzel tümceler
anlatamadıktan sonra beş para eder mi
sevmişliğim evren dolusu yazıka giderdi
yoksa yok mu daha haberin
aşıkmışım meğer tavşan dağ hikâyesi!!!.
1959.Nazilli

İsmail Cica