İsmini 1973 yılında İsveç’in başkenti Stockholm’de yaşanan bir olaydan almaktadır. Bir banka soygunu esnasında rehin tutulan bir kadın soyguncuya duygusal olarak bağlanır ve yargılanırken soyguncuyu savunmakla kalmaz aynı zamanda nişanlısından ayrılır ve soyguncu hapisten çıkınca soyguncu ile evlenir. Psikolojik olarak ise hayatta kalma içgüdüsüne bağlanır. Çünkü olay esnasında rehine, saldırganın yaptığı küçük iyilikleri gözünde büyüterek ve şiddet eğitimini yok sayarak aslında ortada bir tehlike olmadığı, aralarında özel bir bağ kurulduğu düşüncesine kapılır.
Günlük hayatta ise özellikle de kişilerin kendilerine kötü davranan, zarar verenlere aşık olması ve bağlaması halinde kullanılan bir ifade.