-
- Katılım
- 13 Ağustos 2023
-
- Mesajlar
- 2.770
-
- Tepkime puanı
- 4.046
-
- ForumSAL Yaşı:
- 3 yıl 2 ay
- Kıdem:
- Yerleşik Üye
-
- Konum
- Germany
Burasi benim günlügüm. Daha dogrusu, benim dünyamin kücük bir parcasi.
Bazen bir sarki, bazen bir fotograf, bazen okudugum bir cümle, bazen de zihnimde gerektiginden uzun kalan bir düsünce...
Karanligi ve melankoliyi severim. Insanin herkese göstermedigi taraflarini, söylenmeyenleri, yarim kalanlari ve zihnin kuytu köselerinde dolasan düsünceleri de...
Her seyi her zaman acik acik anlatmayi sevmem. Bazen ne söyledigi hemen anlasilmayan, biraz sisin arkasinda kalan cümleler daha cok hosuma gider. Herkes kendince bir anlam bulabilir; benim ne anlatmak istedigim ise bazen bende kalsin.
Ama bazen de tam tersiyim. Acik ve net yazarim.
Ne düsünüyorsam, ne hissediyorsam cümleyi dolastirmadan oldugu gibi birakirim ortaya. Kendimi tek bir anlatma bicimine sigdirmayi sevmiyorum.
Arada baskalarinin cümlelerinde kendimi buldugum da olur. Begendigim, bende bir yere dokunan sözleri ve yazilari alintilamayi severim. Cünkü bazen insanin kendi söyleyemedigini, hic tanimadigi biri coktan söylemistir.
Her paylastigim sey beni birebir anlatmayabilir.. bazen mecazlarin, baska cümlelerin ya da baska hikayelerin arasina karisirim. Ama burada biraktigim her sey, bir sekilde bende bir yere dokunmustur. Belki aynisini yasamamisimdir ama o duygunun bir yerinden mutlaka gecmisimdir.
Burada bir bütünlük aramiyorum. Burasi biraz zihnimden geriye kalan izler, biraz sustuklarim, biraz hissettiklerim.
Bazi seyleri anlatirim, bazilarini sadece birakip gecerim.
Sizofrenik Sancilar, benim dünyamin herkese göstermedigim tarafindan kücük bir parca.
Bazen sisli, bazen fazlasiyla net.
Tabii isteyen olursa burada kendi dünyasindan da bir seyler birakabilir. Bir sarki, bir cümle, bir his, belki de anlatmak istedigi bir parca... Günlük benim olabilir ama kapisi kapali degil.
Paylasmak güzeldir.
Gerisi de burada zamanla birikir.
Bazen bir sarki, bazen bir fotograf, bazen okudugum bir cümle, bazen de zihnimde gerektiginden uzun kalan bir düsünce...
Karanligi ve melankoliyi severim. Insanin herkese göstermedigi taraflarini, söylenmeyenleri, yarim kalanlari ve zihnin kuytu köselerinde dolasan düsünceleri de...
Her seyi her zaman acik acik anlatmayi sevmem. Bazen ne söyledigi hemen anlasilmayan, biraz sisin arkasinda kalan cümleler daha cok hosuma gider. Herkes kendince bir anlam bulabilir; benim ne anlatmak istedigim ise bazen bende kalsin.
Ama bazen de tam tersiyim. Acik ve net yazarim.
Ne düsünüyorsam, ne hissediyorsam cümleyi dolastirmadan oldugu gibi birakirim ortaya. Kendimi tek bir anlatma bicimine sigdirmayi sevmiyorum.
Arada baskalarinin cümlelerinde kendimi buldugum da olur. Begendigim, bende bir yere dokunan sözleri ve yazilari alintilamayi severim. Cünkü bazen insanin kendi söyleyemedigini, hic tanimadigi biri coktan söylemistir.
Her paylastigim sey beni birebir anlatmayabilir.. bazen mecazlarin, baska cümlelerin ya da baska hikayelerin arasina karisirim. Ama burada biraktigim her sey, bir sekilde bende bir yere dokunmustur. Belki aynisini yasamamisimdir ama o duygunun bir yerinden mutlaka gecmisimdir.
Burada bir bütünlük aramiyorum. Burasi biraz zihnimden geriye kalan izler, biraz sustuklarim, biraz hissettiklerim.
Bazi seyleri anlatirim, bazilarini sadece birakip gecerim.
Sizofrenik Sancilar, benim dünyamin herkese göstermedigim tarafindan kücük bir parca.
Bazen sisli, bazen fazlasiyla net.
Tabii isteyen olursa burada kendi dünyasindan da bir seyler birakabilir. Bir sarki, bir cümle, bir his, belki de anlatmak istedigi bir parca... Günlük benim olabilir ama kapisi kapali degil.
Paylasmak güzeldir.
Gerisi de burada zamanla birikir.
