Size göre insanın en büyük yalnızlığı yanında kimsenin olmaması mı, kimsenin onu anlamaması mı?

Birilerine ihtiyaç duymadan halledebileceği konularda bile destek arıyor olması olabilir.

Insan bazen kendi istegiyle yalnizligi secer. Sessizlige cekilir, kimseyi istemez, kendi icinde kalmak ona iyi gelir. Insanin kendine actigi bir alandir.

Ama bir de secmedigin yalnizlik vardir. Öyle bir cehennemden gecersin ki dönüp baktiginda yaninda kimsenin olmadigini görürsün. Ben bunu yasadim ve düsmanim icin bile istemem.
O cehennemden sonra artik yalniz kalmakta korkutmuyor beni.

Kimsenin anlamamasi da var.. Anlamis olmarirda aciyi ortadan kaldirmiyordu zaten.

En güzel tarafini da söyle anlatayim..

Artik dayanamiyorum dedigim yerde, Allah vardi ..ve anladim ki aslinda yalniz degildim..
Yasayan ne demek istedigimi anlamistir.

insan bazen ikisine de ihtiyaç duymaz. ayrica en büyük yalnızlık bahsettigin ikisi degildir bence..

Yalnızlık dilsizleştirir. İnanmazsan Tanrı'ya sor?