Sizce insan en çok canını yakan kişiyi mi en edebi şekilde hatırlar, yoksa sessizce çekip gideni mi?

FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
Sizce insan en çok canını yakan kişiyi mi en edebi şekilde hatırlar, yoksa sessizce çekip gideni mi?
 
İkisini de erebi hatırlamam

Âh ediyorum çok üzülmüşsem. Bir şekilde layığını buluyorlar böylece.
 

İnsan en çok canını yakan kişiye söver bence.​

 
Ben soruyu anlamakta zorluk çekiyorum. Biraz salaklık olabilir bende…
 
Bi de en koymuş başına. Asdfjyıknb
Yarabbim.ddd
 
Bence insan en cok canini yakani degil, icinde en cok yarim kalani edebi hatirlar.
 
yarım bırakanı., çünkü belirsizlik zihnde kapanmamış bir dosya bırakır. insan da cevabını bulamadığı şeyi istemsizce tekrar tekrar düşünmeye daha yatkındır, edebi kısmıysa yaranın büyüklüğünden çok kişinin o yarayı nasıl anlamlandırdığı ve yaratıcılığıyla ilgilidir.
 
Biri canımı yakmış, biri sessizce gitmiş. Sesli gidebilecekken sessiz gitmesi bir artı fakat gitme eylemi olduğu için antipatik bir durum. Bir de gitme eylemiyle şimdinin "ghostlama" durumu kastedilmişse bu da iyi anılacak bir durum değil. Şahsen kendim ikisini de değil edebi yönüyle, hiç hatırlamamayı tercih ederim. Bir de B12 eksikliğim var istesem de hafızamda tutamıyorum.
 
Son düzenleme:
Ebediyen hatırlamaktan bahsediliyor değil mi?

Kişinin olaylara vereceği tepkiye bağlıdır çünkü bazı takıntılı insanlar her koşulda her şeyi zihinde tutabiliyor.
 
Hatırlayınca kalbim vereceği tepki ikisinde de faklı aynı kulvarda yarışmıyor acılar 🥰
 
İnsan bi degisik, canini yakani daha büyütür gözünde. Guzellikle gideni kiymetsizlestirir.
O edebi mevzular icin de keskin bi aci lazim.
 
o kadar uzun yazmissiniz..

" iz birakani "
 
Fark yok ki. Açıklama yapmadan belirsizliklerle giden birisi ghostladığı için can yakmanın başka bir versiyonu olacağından, belirsizliğiyle insanı içeriden çürütür. İkisini de ebediyen severek veya özleyerek hatırlamazsın, nefretle hatırlarsın..
 
Geri