Sensin

Senmisin o umarsız
Bir görünüp bir kaybolup giden
Gözlerle yakıp sözlerle yok eden

Senmisin o acımasız
Bir selama muhtaç eden
Hayal gibi gelip düş gibi silinen

Senmisin o kıymet bilmez olan
Dokunduğu yüreği jiletle doğrayan
Kuşa kurda yem olsun diye savuran

Senmisin kendini ulaşılmaz sanan
Çerkez oğlunu mücrim bilip horlayan
Düşüp ellerin eline mutsuz yaşantıda yok olan

İnkâr etme o sensin
Dünyayı umursamaz gören
Sevmeyi aşkı boş uğraş sanan

Sen sin o ey Çerkez kızı nasihatlere aldırmayan
Ana baba sözünde doğrulara, isyan edip haykıran
Varıp yâd ellere pişmanlıklar içinde kaybolan

Etem Seduv