Elif
Elif
Ziyaretçi
Ziyaretçi
Akşamlar olur burada sevdiğim
Ezik buruk akşamlar
Bacalar daha bir hevesle tüter
Bir bir aydınlanır pencereler
Benim de aydınlık pencereler ötesinde olasım gelir
Yavaş yavaş el ayak çekilir caddelerde
Yitik akşamlar bekcisi ben
Bin kere ölesim gelir
Bozuk puslu havaları sevmezdim bilirsin
Karamsarlık çökerdi içime
Şimdi mevsimler hazan olmuş gönlümde
Bir seni bana vermeyen evreni
Sele suya veresim gelir
Cumartesileri senin kentten otobüsler gelir buraya
Herkes koşarben koşamam
Her geleni sen sanır avunurum
Her gelenin de bir sahiplisi çıkar
Ben herşeyden yoksun odamda ağlarım
Güneş dünyanın etrafında dönmez
Gökten yıldız tutulmaz
Ekvatoru sarmaya kollarım yetmez
Kutupları hiç kucaklayabilir miyim?
Sen bunlardan da olumsuzsun ama
Yine de sevdiğim
Seni sevdikçe sevesim gelir