Sen duy beni ey yar

FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
⚪ Konu yazarı en son 2753 gün önce aktifti
Sen duy beni ey yar…

Düştü keLepçeLi gözLerin, kırıLan deLi sözLerinin yanına ​
​

İçimden fersah fersah kaçışın iç denizine, sancım oLur​

Benim sancım İstanbuL gibidir, biLiyorsun… ​

SayfaLara sığmayacak kadar bitimsiz ​

Coğrafyamı bertaraf eden rüzgâr gibidir yâr … ​

Yar/sızım… ​

SusuzLuğun en kesif sayfaLarındayım… ​

Uzun sesLenişLere dönüyor suskunLukLarım… ​

Başını aLıp gitmiş bir hikayenin peşinden koşarken, düşürdüğüm sözcükLeri dipnot düşüyorum eksik günceme… ​

Hangi kıvrımından tutunsam acıdan büküLmüş harfLere; ​

KırıLgan İmâ’Lar çatırdayarak saLdırıyor sanki, ​

içimdeki sancıLara… ​

Uzun ve derin c***esiği çizikLerimden kanıyor, anLamı morarmış güncemin önsözü… ​

İç içe geçmiş anLamLarın karmaşıkLığında sıkışıyor,zamana direnen sevdam… ​

Zaman/sızım… ​

Kekeme yüreğim adını sayıkLıyor habire. ​

Adını şerh, yüzünü dipnot düştüm içime! ... ​

Ki yağmur sonrası toprak kokar adın ​

Hadi ifşa et de düşLerini gökyüzüne ​

İçsizLiğine (h)içLeneyim. ​

AL işte; ​

(H )içim… ​

Koynuma doLdurduğum insancıL cümLeLerin diLi sürçüyor… ​

Şizoid bir krizin, arsız ısrarıyLa kaybediyorum benLiğimi… ​

ÖfkeLi serzenişLer çıkıyor demir kapıLarımın aLtından, hızLa ve yanarak… ​

SavaşLardan bana kaLan her şeyi, diğerLeri gibi takıp koLuma; ​

Yürüyoruz duvardan duvara… ​

no(k)tası konuLmamış satırLarını ​

kararLı “ES”LerLe no(k) taLıyorum… ​

BoğuLmuş sesimLe ​

Acı (K)ayıpLar afişLiyorum şehrimin duvarLarına… ​

(K)ayıbım… ​

ELimde beLki çoktan unuttuğun iki fotoğrafın var ​

Hangisine baksam (d)üşüyorum yâr.. ​

Akrebin yeLkovanı defaLarca kez yakaLadığı zamanLarda, ​

ben seni ezberimden siLemiyorum. . . ​

Susuyorum / üşüyorum / düşüyorum. ​

Duyumsuyor musun? ​

SoLukLarıma sinen kokunu ​

(D)uyuyor musun … ​

HapisLik gibi atıştıran yağmurLarda yine hüzünLere gönüLLü devriyeLik yapıyor gece yürüyüşLerim… ​

Bahçemdeki sarı ışığın uzayan göLgesinde, ​

sessiz ve yasak yaLnızLıkLar büyütüyorum kaLabaLıkLara… ​

Hüznün röntgenini çıkarıyorum biLmeden… ​

Hadi ! tut/un bana güneşi ,LekeLerim çıksın ortaya… ​

Ya da güneşe tut/un beni… ​

(K) aranLıktayım… ​

ÖLmeyi denedim kendime, öLemedim. ​

Sana geLecek zamanLarda tükendim. Artık geLemem. . . ​

ELLerim (d)üşüyor. ​

Nefesim tükeniyor​

Ne desem duyuLmuyor ​

Sen duy beni ey yar… ​

SessizLiğin teninden soyamadım çığLıkLarı… ​

Bu yüzden deLiyorum öfkemin ambargosunu… ​

Yine saLıyorum yüreğimi ​

öLümLü kavgaLarın şiddetLi çarpışmaLarına… ​

YaLana büyüyen bir çocuğu emziriyor zaman… ​

İnfazLar büyütüyor geçmişimin beşiğinde… ​

SaLLanıyorum…​

​
 
Geri