Se.

Seal
  • Kullanıcı Seal
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
⚪ Konu yazarı en son 3254 gün önce aktifti
Kendisine yetemeyip, başkasına soru olma kaygısını taşıyan bir yanıtın yetinmezliğiydim burada.
Benim yanlış anlaşılma kaygım hiç olmadı.
Temelde, bir anlaşılma kaygısı ile haşır neşir oldum.
Çoğunca da kötü anlaşıldım ve kefareti ise insanların beni kaybetmesiyle sonuçlandı.
Öyle zamanları olur insanın, doğru anlaşılmayı uzak bir ihtimal olarak görür.
 
Derdimi çok iyi biliyorum da, hiç iyi anlatamıyorum.
Kendi kendimeyken çok güzel anlatıyorum da.
Oturup biriyle konuşayım dediğimde olmuyor.
 
Kendini beğenmişler zümresinde kimse sana ayna diye bakmaz.
Onlar aynalarını ters düz etmişler.
Hayatın böyle gelip geçeceği düşüncesindeler.
Kim senin gönlünü görebilir ki ?
Faydasız görürler, cüssesiz görürler.
Ne desen sağırlar.
Ne ikram etsen sirke derler.
Sen üzüm bağını sunmuşsun onlar şerbet tasını tekmelemişler.
Aynası olmalı insanın.
Adaletle tutacak ki kendi adaletsizliğini görsün.
 
Şimdi kendim dahil her şeye eskimiş bakıyorum.
Puslaştığımı, üzerine bilmem kaç kat boya çekilmiş duvarlara dönüştüğümü görüyorum.
Üstelik hepsini aynı gözlerle izliyorum, eller aynı, dirseklerim aynı, kabuk tutmuş dirsek uçlarım, etleri katılaşmış.
Düzenin kendisiyle de iyi ilişkiler kuramadım, belki de ondan kabul görmediğin her şeyle iç içe olmak insanı eskiye dönüştürüyormuş.
Benim bunları anlamam yirmi yedi yılıma ve on bir ayıma mal oldu.
 
Aklında başkası olanla olmaz dedim. Ama aklında biri olmayan kim kaldı sorusuyla da tükeniyorum.
Hepimiz birileri ile doluyuz ve artık sevilmek için çok geç.
 
Bazen insanları çok fazla inceliyorum.
Otobüste, yolda, orda burda ve bazılarının bundan rahatsız olduğunun da farkındayım. Haklılar.
Dış görünüşlerine bakarak içlerini tahmin etmeye çalışıyorum.
Kesinlikle yargılamak değil.
Bu zamana kadar tanıştığım kişilerden öğrendiğim bir şey varsa o da insanlar sadece dışarıya yansıtmak istedikleri kadarını size sunuyolar.
Hepimiz içlerine küçük notlar bırakılan kapalı kutularız.
 
Zaten anlatmak istediğim bir şey var,
bin bir şekle sokup söylemek arzusuyla yandığım bir tek şey:
O da sizi sevdiğim.
Bunun dünyanın teşekkülünden beri kaç milyar defa tekrar edildiğini unutmuyorum, fakat
siz söyleyin, canlılığından bir şey kaybetmiş mi?
Kâinatta hiçbir mevcudun olamayacağı kadar taze ve olgun değil mi? Bu öyle bir kelime ki, doğuyor ve doğuşuyla beraber kemali de içinde getiriyor.
Sizi seviyorum.
Başka ne söyleyeyim? Siz de cevap vermeye kalkmayın. Bir insanın bütün varlığı ile, karmakarışık ruhu, esrarı çözülmemiş vücudu, arzuları, itiyatları, ihtirasları, hulasa herşeyi ile size teslim olması, size iltihak etmesi ne muazzam bir şeydir!
Bunu tamamıyla anladığınızı biliyorum.
Bunun karşısında lakayt kalamayacağınızı da biliyorum. Hiçbir insan seven bir insanın karşısında alakasız olamaz.
Dünyanın bu en harikulade hadisesi karşısında kimse hareket ihtiyarına malik değildir.
Buna hakkı yoktur.
Nasıl muhtaç olduğumuz havayı istemem demeye, mekân içinde bir yer işgal etmekten
vazgeçmeye kuvvetimiz yoksa, bize verilen bir aşkı almamaya da iktidarımız yoktur.
Sizi seviyorum.
Hem nasıl seviyorum yarabbi
Şu anda bir tarafımı kesseniz acı duymam.
Sizin için herhangi bir şeyi yapmak istediğim zaman beni durduracak kuvvet tasavvur etmiyorum.
 
Merhaba sevdiğim ben o sevmediğin.
Nasılsın bugün hiç özlemedin mi beni?
Bugünde mi geçmedim aklının kıyılarından?
Hiç mi aklına gelmedi gözlerim, saçlarım?
Sabah kalktığında benden gelen bir mesaj
aramadın mı? Hiç mi dalmadı gözlerin geçmişe?
Hatırlatmadı mı beni sana hiçbiri?
Doğru söyle,
Kokuma benzer bir kokuda mı gelmedi burnuna?
Özleminle yanıyor içim bilmeni isterim.
Seni çok özledim.
 
Dilimizi bilmeyenler iniltimizide duyamazlar.
Lisanımız değişik bizim.
Hararetimizde yolumuzda susamışlığımızda can çekişimizde manamız için.
Kalem muhtaç olmuş kelama.
Her halimizde biz can kalemiyle yazarız.
Uslanmaz uslanmaz bir yazarız.
 
Kimi iyi bir dost olduğumu söyler kimi ise soğuk ve mesafelidir der.
Aslında beni anlatırken herkes hak ettiği resmi çizer kafasında.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri