Şiir yazabilmek, duyguları yaşamaktan öte yaşadığın duyguları ifade edebilme meselesidir. Kısmen de yetenektir. Maalesef geçmişte toplumumuzda kadınlara kendilerini ifade edebilme, okuma yazmaya teşvik etme, yeteneklerini geliştirme şansı tanınmadığı, çoğunlukla ev-çocuk-yemek üçgeninde bir hayat sürdürdüğü için kadın yazarlarımız da gelişmemiştir. Cumhuriyet sonrası Türk Edebiyatı'nda kıpırdanma olsa da bunun sağlam temeller üzerine oturması zaman almıştır ve var olan kadın şairlerimizin hemen hemen tamamı da bu dönemden sonradır. Diğer bir deyişle mesele eğitim meselesidir, "kadının az-erkeğin çok şey hissetmesi" ile alakalı olduğunu sanmıyorum.