® Düşsel Sıçıntılar ®

Aleyna1
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
⚪ Konu yazarı en son 1408 gün önce aktifti
1.jpg

​
 
[YOUTUBE]TpLgfdfy5do[/YOUTUBE]​
 
[YOUTUBE]2YLCdQtBJxs[/YOUTUBE]
 
1.jpg

5.jpg


​
 
arklk isteği yollmşsn kabul ettm de kurcalrken sildm herlde Kumral anlamdm =) istersen tekrr yolla
 
Kumral' Alıntı:
Tamamdır. =) Evet silmişsin. :/ Şu anda arkadaşımsın. :PpPpPP Canım arkim benim ehehehe : D
Konu başlıgını gördüm uzaklaşıyorum. ha ha :D
Genişletmek için tıkla ...


tmmdır o zmn, fzla kurcalamk ii deilmş arkdşm =)
içerk o kdr da kötü deil =))
 
1a4ca9.jpg

​
 
1.jpg

​
 
[YOUTUBE]NMhOpf_c_2Y[/YOUTUBE]

Bir garip boşluk var yüreğimde
Hep eksik hissediyorum kendimi
Hep eksik yaşıyorum günleri
Biliyorum ki hayat hep eksik
Ağlamak istiyorum sessiz ama delice...
​
 
3.jpg

​
 

tumblr_lu7erbjKrQ1qjx95go1_500.jpg




Esnemek gibidir mutsuzluk...
Bir başladı mı, hiç bilmediğin bir yerde olsa dahi.
Bulaşır sana.
O yüzdendir pek çok sabah yataktan, sebebini bilmediğin bir mutsuzlukla kalkman.
Aynı odada, evde, iş yerinde, okulda, üniversitede bulunmana gerek yok.
Hatta görmene bile gerek yok, mutsuz suratları.
Çoğu mutsuz olan insanların ülkesinde yaşıyorsan,
Gelip bulur seni, hiç ummadığın bir yerde, bir zamanda.

Mutsuzluk, mutluluk gibidir..
Artar paylaştıkça.
Kimse istemese de mutsuzluğu paylaşmayı
Paylaşmaktır aslında mutsuzluğun bulaşması.
Yarın sabah yatağında gözünü açıp doğrulduğunda
Kendini mutsuz hissettiğini göreceksin.
Ne kadar güzel şeyler düşünmeye çalışırsan çalış,
O gün senin için ne kadar mutlu bir gün olursa olsun,
Mutlaka yapışacak senin de yakana mutsuzluk, bir anda, aniden, çarçabuk...
Çünkü mutsuz insanlar ülkesinin topraklarındasın.

Yüzleri gülmeyen çocukların.
İşini sevmeyen ustaların.
Gözyaşlarının...

​
 
tumblr_lfow4bvwa41qzmy30o1_5005.jpg


Kalbine dokunmadan daha, nasıl bilebilirdi insan ateşi.
Yanıp yanmadığını, belki de çoktan kavrulup yok olmadığını, kendi derinliklerindeki denize inmeden…
Nereden bilebilirdi kuraklığı, suların ne denli çekildiğini, balıkların karada can çekiştiğini, rüzgarın dahi esmediğini..

Elimi ne yana uzatsam bir toz bulutundan ibaret yaşamak.
Ne yana çevirsem başımı gerçeklere kapalı, ne yana baksam flu. ​
 
Birileri özler ;).
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri