-
- Katılım
- 13 Ağustos 2023
-
- Mesajlar
- 2.755
-
- Tepkime puanı
- 4.018
-
- ForumSAL Yaşı:
- 3 yıl 2 ay
- Kıdem:
- Yerleşik Üye
-
- Konum
- Germany
Et, yoksullar için doğrudan yasaklanmazdı. Fakat birbiri ardına getirilen kurallar, av hayvanlarına ulaşmayı son derece zorlaştırabiliyordu.
Orta Çağ İngilteresi’nde kraliyet ormanlarında yaşayan köpekler için “lawing” adı verilen sert bir uygulama vardı. Amaç, köpeklerin kralın koruması altındaki geyikleri kovalayıp avlamasını engellemekti.
Köpeğin ön ayağındaki belirli pençelerin kesilmesi ya da etkisiz hâle getirilmesi şeklinde uygulanan bu yöntem, dönemin orman hukukunda yer aldı. 1217 tarihli Orman Şartı (Charter of the Forest) da köpeklerin bu şekilde kontrol edilmesine ilişkin hükümler içeriyordu.
Bunun arkasındaki mesele yalnızca köpekler değildi.
Norman İngilteresi’nde “kraliyet ormanı” denilen yerler, bugünkü anlamıyla yalnızca ağaçlık alanlardan oluşmuyordu. Bunlar, özellikle geyik gibi av hayvanlarının kral adına korunduğu ve özel orman hukukunun uygulandığı geniş bölgelerdi. Halk buralarda yaşıyor, hayvanlarını otlatıyor ve geçimini sağlamaya çalışıyordu; ancak kralın av hayvanlarını avlamak ağır biçimde sınırlandırılmıştı.
Yoksul bir insan için köpek, ulaşabileceği en basit av araçlarından biriydi. Köpeğin avlanma yeteneğini ortadan kaldırmak, sahibinin kraliyet avına ulaşmasını da büyük ölçüde engelliyordu.
Hiçbir yasa o adama açıkça “et yiyemezsin” demiyordu.
Fakat yasa onun avlanma imkânlarını sınırlıyor, ormandaki hayvanları koruma altına alıyor ve köpeğini avlanamaz hâle getirebiliyordu.
Orta Çağ İngilteresi’nde kraliyet ormanlarında yaşayan köpekler için “lawing” adı verilen sert bir uygulama vardı. Amaç, köpeklerin kralın koruması altındaki geyikleri kovalayıp avlamasını engellemekti.
Köpeğin ön ayağındaki belirli pençelerin kesilmesi ya da etkisiz hâle getirilmesi şeklinde uygulanan bu yöntem, dönemin orman hukukunda yer aldı. 1217 tarihli Orman Şartı (Charter of the Forest) da köpeklerin bu şekilde kontrol edilmesine ilişkin hükümler içeriyordu.
Bunun arkasındaki mesele yalnızca köpekler değildi.
Norman İngilteresi’nde “kraliyet ormanı” denilen yerler, bugünkü anlamıyla yalnızca ağaçlık alanlardan oluşmuyordu. Bunlar, özellikle geyik gibi av hayvanlarının kral adına korunduğu ve özel orman hukukunun uygulandığı geniş bölgelerdi. Halk buralarda yaşıyor, hayvanlarını otlatıyor ve geçimini sağlamaya çalışıyordu; ancak kralın av hayvanlarını avlamak ağır biçimde sınırlandırılmıştı.
Yoksul bir insan için köpek, ulaşabileceği en basit av araçlarından biriydi. Köpeğin avlanma yeteneğini ortadan kaldırmak, sahibinin kraliyet avına ulaşmasını da büyük ölçüde engelliyordu.
Hiçbir yasa o adama açıkça “et yiyemezsin” demiyordu.
Fakat yasa onun avlanma imkânlarını sınırlıyor, ormandaki hayvanları koruma altına alıyor ve köpeğini avlanamaz hâle getirebiliyordu.
