Ben birazdan ölürsem beni Kabasakal Mezarlığı'na, rahmetli babaannemin çok uzağına bir yere gömerler.
Gassâl beni gasil etsin isterim, o bu şu değil, ve beni kimse görmesin ölümü.
Rahmetli amcam vefat ettiğinde o bu şu, gir oğlum bir git dediler, bunlar 5 göbek uzak insanlar, "Hayır" dedim, "Git oğlum helâllik al" dediler, "Hayır" dedim. Amcam bana hakkını helâl etmedi mi? Ben amcamı morarmış, o vaziyette görmek istemedim ve girmedim. Amcam, aslan hacı amcam böyle kaldı her şeyimde.
Mezar taşı soğuksa, seni bıraktıkları toprak da soğuk, ve herkes gittiğinde...
Anan 5 saat ağlar başında, ağlar ağlar helâk eder kendini de, biri girer kolundan koparır oğlundan götürür evine, kimse kalmaz, soğuk...
Kimse Sadri Alışık değil Ayhan Işık'a.
İçip içip, gece gelmez başına, kimse evinde bir köşe yapmaz sana, her gece orada içip ağlamaz sana, yılbaşını mezarının başında kutlamaz seninle, bitti artık, unutuldun...
