Neresi burası? Cehennem mi?

Anlamsızlık ve değersizlik ile boğuşuyorum. Bu dünyaya atıldık, ve ben nedenini hâlâ bilmiyorum. Boğuluyorum, düşüyorum ve anlamıyorum. Sürekli yanlış yapıyorum, ritmi kaçıyorum. Ne diyeceğimi ve ne yapacağımı bilmiyorum. Düşündükçe kafam ağrıyor ve dik durmayacak kadar ağırlaşıyor. Her yer soru dolu ama cevabı yok! İtinayla yaşayamam, bana göre değil. istediğim bu değil. Hayatı reddediyorum, ama ondan kaçamayı da başaramıyorum. Bu hayata mahkûm edilmişiz. Ne bu ceza?!

Odam da bulunan Yıldızlı Gece tablosu. Pek hoş bulurum. Zaten bu yüzden aldım ya? Beğenmesem neden alayım? Neyse ne! Van Gogh ölürken son sözlerinin "Huzursuzluk sonsuza dek" olduğu rivayet edilir. Al benden de o kadar!

Bu dünyada benim için yaşamak zor. Üstüne sevdiğim bir iki insanıda kaybediyorum. Doğmam tamamen bir hata olabilir.

Benim normal olmam anormal.