Nefsim

Dilim güzel söylüyor, aklım ona uymuyor.
Kör olası nefsim yorulmuyor, doymuyor.
Her adımda mahşere biraz daha yakınım.
Şeytan denen melanet, beni bana koymuyor.

Her gün ölümü görüp, ibret de almıyorsun.
Ahretini düşünüp, tefekküre dalmıyorsun.
Dünyanın efsununa o kadar kapılmışsın ki.
Bir an olsun zevkinden geriye kalmıyorsun.

Viran olan durağı daha ne bekliyorsun.
Fani dünyada ebedi kalmak mı diliyorsun.
Fazla ümitlenme, artık yolun sonuna geldin.
Tahta bir vagona bineceğini, sende biliyorsun.

Sabri Koca