Leylâ bir özge candır / Kara gözlü ceylândır
Doyulmaz hüsnü andır / Kanılmaz bir içim su
*
Efendim herkes aynı bokun laciverdi olabilir de, ben tüm Leylâ'lı şarkıları şiirleri bilirim. Bilmediğim var mı acep diye de araştırırım. O'nu, ve O'na, kimseye vermediğim gıyabında emeği verdim. Leylâ'yı mahzenlerde aradım. Leylâ için iki satır bir şey yazacağım diye en güzel kalemi en güzel not defterini aldım. 3 mü belki 5 yıl her şeyi herkesi reddettim. Leylâ bana 1 değil, birkaç kez ulaştı. Her ulaşması beni normalime döndürdü. Artık Leylâ'yı sevmiyor fakat hâlen O'nu anıyor, hâlen O'na yanıyordum. Ve bunu kullandım. İnsanları kendimden uzaklaştırmak için her yere Leylâ yazmaya başladım, çünkü kimseden bir merhaba duymak istemiyordum. Birinin ilgisini göreyim, hemen Leylâ diyordum ve bu bilindi.
Herkes bilir. Berat'ın bir Leylâ'sı var denir. Benimle mezara kadar gidecektir. Haber etmişti bir zaman, bir dergahta yatıp kalkmaya başlamıştı, siyahlara bürünmüş kapanmıştı, O'nda her zaman bir münzevilik vardı.
Herkesin bir Leylâ'sı vardır.
Hâlimden memnunum, hüzünlü hüzünlerimin bir parçası da Leylâ'dır ve hiç üzmez mutlu eder beni.