Ne hale geldik, asosyal bir gençlik yetişiyor

Mavi
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
🕒 Konu yazarı 16 saat önce aktifti
971770_542772032459465_645645837_n.jpg



Ne hale geldik, asosyal bir gençlik yetişiyor .. Siz bu konu hakkında ne düşünüyorsunuz ?​
 
teknoloji nin insanları aptallaştırdığı,tembelleştirdiği kısmen doğru aslında ama yine insanın elinde herşey. Farkında olup birşey yapamamak en kötsü..

bir ortamda arkadaşlarınla buluşup elinden telefonu düşürmüyorsan o halde kendini sorgulamalı insan..
 
bizmi teknolojiyi yaşıyoruz teknoloji bizimi yaşıyor bilemedim ben
 
Gerçekten öyle yaaa . Birde eskiden biz kumla oynardık . Şimdi parklardan kaldırdılar :D , Ama şimdiki çocuklar , eski çocukluktan daha şansız :) Yaşlanmış gibi konuştum be :D ama öyle. .
 
Çocukken futbolcu kartı satın alırdım, oradan çıkan futbolcu yapıştırıcılarıyla atari kazanmaya çalışırdım. Parkta bilye oynardım. Seksek oynardım. İki ağacı kale yapar yada 3-5 taşı biraraya getirir kale kurar maç yapardık. Sakızlardan çıkan dövmeleri koluma yapıştırırdım. Maytap satın alır patlatırdım. Pokemon tasolarıyla oynardım. Bugünlerle o günlrri kıyaslayınca gerçekten uçurumlar var. Bunun da asıl sebebi piyasanın buna teşvik etmesi ve tüketimi bunlar üzerinden kurgulaması. Kurşun askerlerin ve barbi bebeklerin devri öldü ve atariler başladı. O öldü bilgisayarlar, oradan da artık cep telefonları, iphonelar ve facebooklar. Yarın da hangisi para ederse piyasa onu çoculara özendirecek ve almaları için teşvik edecektir. Piyasa ekonomisi hayatın her alanına müdahale eder. Kırsallarda çocukluk hala var olsa da büyük kozmopolit yerlerde bu pek kalmadı. Bu konuda Can Dündar'ın "Dört Nesil Dört Hayat" belgeseli izlenmeye değer.
 
Hacı' Alıntı:
Çocukken futbolcu kartı satın alırdım, oradan çıkan futbolcu yapıştırıcılarıyla atari kazanmaya çalışırdım. Parkta bilye oynardım. Seksek oynardım. İki ağacı kale yapar yada 3-5 taşı biraraya getirir kale kurar maç yapardık. Sakızlardan çıkan dövmeleri koluma yapıştırırdım. Maytap satın alır patlatırdım. Pokemon tasolarıyla oynardım. Bugünlerle o günlrri kıyaslayınca gerçekten uçurumlar var. Bunun da asıl sebebi piyasanın buna teşvik etmesi ve tüketimi bunlar üzerinden kurgulaması. Kurşun askerlerin ve barbi bebeklerin devri öldü ve atariler başladı. O öldü bilgisayarlar, oradan da artık cep telefonları, iphonelar ve facebooklar. Yarın da hangisi para ederse piyasa onu çoculara özendirecek ve almaları için teşvik edecektir. Piyasa ekonomisi hayatın her alanına müdahale eder. Kırsallarda çocukluk hala var olsa da büyük kozmopolit yerlerde bu pek kalmadı. Bu konuda Can Dündar'ın "Dört Nesil Dört Hayat" belgeseli izlenmeye değer.
Genişletmek için tıkla ...

Ben 4 büyük takımında tüm etiketlerini tamamladım.
Bakkala verdim ancak ne arayan var ne soran ne hediyen geldi diyen bakkal (:
Bu bile güzeldi bizim için ..
 
çocukken annemiz bize külotlu çorap giydirirdi, ne günlerdi yaw öyle sokağa çıktık mı akşama kadar eve girmek nedir bilmezdik gayet programlıydık güzel günlerdi bilgisayar o zamanlar bizim için devasa bir şeydi bir tane internet cafe gelmişti mahallemize her şey altüst olmuştu güzel yıllarda, gerçi bana hala çocuk diyorlar ama ben o eski ben değilim, güzel günlerdi:) tebessümle yad ediyoruz
 
misket :D
 
KaranLIK' Alıntı:
Ben 4 büyük takımında tüm etiketlerini tamamladım.
Bakkala verdim ancak ne arayan var ne soran ne hediyen geldi diyen bakkal (:
Bu bile güzeldi bizim için ..
Genişletmek için tıkla ...

Fenerbahçeli Kemalettinle Trabzonsporlu Ünal'ı bir türlü bulamadım :D
Zaten genelde kuponları cebimde unuturdun. Annem pantolonumu yıkadıktan sonra ölmüş bir halde bulurdum. =)))
 
Hacı' Alıntı:
Fenerbahçeli Kemalettinle Trabzonsporlu Ünal'ı bir türlü bulamadım :D
Zaten genelde kuponları cebimde unuturdun. Annem pantolonumu yıkadıktan sonra ölmüş bir halde bulurdum. =)))
Genişletmek için tıkla ...

Ben Ogünü bulamazdım bir türlü ama en sonunda onu da bulmuştum :D
 
Ben küçükken inerdik mahallenin çocuklarıyla sabahtan akşama kadar oynardık evdekiler zor sokardı beni eve . Şimdilerde malesef mahalle aralarında top oynayan o gençlik kalmadı gibi..Sıcak yaz akşamları kızlı-erkekli (hökümet görmesin) saklambaç oynardık ki off tadına doyum olmazdı ..

Hadi çocukları anladımda oturduğumuz ortamda eşşek kadar sakallı bıyıklı arkadaşlarım ayfon mudur ne karın ağrısıdır alıyorlar ellerine parmaklayıp duruyorlar , arada bir muhabbete katılıyorlar o da gözlerini yine telefondan ayırmadan ... Hiç hoşuma gitmiyor bu durum..

Bizim zamanımızda böyle miydi ?
Güzel bir skeçtir izlemeyenlere tavsiye ederim :cici:
[YOUTUBE]EcrMyOm4Ggw[/YOUTUBE]
 
hafta da bir pabuç değiştirirdik dayanmazdı, vay be tasolar misketler pokemonlar pikaçular yani o zamanlar bilgisayar bizim için devasa bir şeydi internet cafeye giderdik kantir oynardık altın kapmaca falan ahh ahh
 
İşin en kötü yanı da sosyal hesaplardan arkadaş çevresini arttırıp kendini sosyalleşmiş zannedenler.. Dışarıda hayat var..
 
haklılar, telefonlarımız akıllı bizler salak olduk.
 
Sokakta oynayan son kuşak 90 kuşağı malesef.O zamanlar gerçekten çocukluğumuzu yaşadık.Şimdiki kuşak ise bilgisayar ve televizyonun esiri olmuş durumda :( Dış dünyayla bağı kalmamış,zorluk görmemiş bir kuşak yetişiyor.Hani derler ya çocuk düşe-kalka büyür diye,biz de öyle büyüdük.O yüzden şanslı hissediyorum kendimi.
 
Asosyal insanları hiç sevmem.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri