Nan Laur

Damustundeuneleyenmaykılceksın
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
⚪ Konu yazarı en son 2 gün önce aktifti
Sadece resim ve bir cümleden ibaret mesajlar paylaşmayı düşünüyorum o yüzden şimdiden kendime bu fırsatı verdiğim için teşekkür ediyorum.
Çok tatlıyım yine.

1e72dbf2ddba8d36b05f7d5fea57c4fc.jpg
 
images



1997

Uyuduğum odanın penceresine yansıyan ay silueti ile uyanıyorum güne kan ter içinde ve nefes nefese , yine aynı kabusu görmüşüm ; bir uçurumdan aşşağı karanlığa itilmiş çaresizce çırpınıyor kurtulmaya çalışıyorum. Fazla sürmüyor ama tam yere kapaklanacağım sırada uyanıyorum.

Kaç yıl oluyor aynı kabusu tekrar tekrar göreli bilmiyorum , biraz sonra ezan okunuyor üzerimdeki sersemliği bir nebze olsun atiyor ayaklaniyorum , kapiya yonelip araliyor simsiyah koridorun basinda duruyorum. Karsimda biri var koridorun sonunda kestiremiyorum kim olduğunu ama kisa boylu azcikta kambur , sanki yılların yükünü omzunda tasıyor. Sonra yavas yavas elleri beliriyor sonrada güzel yüzü kollarini acmis beni isaret ediyor. Daye sılo diyorlar ona Süleymanın annesi , babamın annesi. Oğlunu çok sevdiği için onun adiyla aniyorlar onu. Şimdide beni seviyor , koridorun basindan karanliği aralayarak ışığa koşuyorum sonra eteklerinden kavrayip sıkı sıkı sarılıyorum. Elleri hemen başımın üstünde beliriyor , şefkatle saçlarimi oksamasini memnuniyetle kabul ediyorum.
 
98

Kabusların ardı arkası kesilmiyor bir gün olsun sekmiyordu , bir kac sene sürecek hezeyan silsilesinin henüz başındayım.

Sahi neydi bu ? Yaşıtlarım varoluşlarından habersiz bir şekilde güle oynaya akşam ederken ben güne neden bu şekilde başlıyordum !? Belkide cezam erken başlamıştı. Hem bir önemi yok biliyormusun alışıyorum yavaş yavaş.
Duygusuzlaşıyor , hissizleşiyorum ve kalbim kas katı kesiliyor damarlarımdaki kanın ilmek ilmek çekilişini hissediyorum yaşım henüz 6.

Bir kac sene sonra seni kaybediyorum , varlığını çekiyorsun bizden ve yok oluyorsun o zamana kadar hiçbirşey anlamıyor/idrak edemiyorum.
 


Sadece dinlemeni istiyorum , bugün sana hiçbirsey anlatmayacak yada yazmayacağım.
Biraz dinginlik birazda huzur aradığın , kaç zamandır arıyorsun kim bilir ama pes etmeyeceksin anladığım kadarıyla sonunu görmek için oldukça sabırsızsın hem ne var biliyormusun bir yandan sevinirken bir yandan üzülüyorum haline.

Kendin gibi insanlarla karşılaşırsın umarım , sen iyi bir insansın ve bunu sadece kalbine dokunabilenler görecek.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri