kasım ayında andropoza girmişim geçen sene. baya sinirlenmişim anlaşılan.
insan da meyve gibi zamanla olgunlaşıyor sonra da çürüyor.
bu arada insanlar konusunda yaptığım analizlerde hiç şaşırmıyorum yanılmıyorum da.
insanın vicdanı kördür.merhamet duygusu kendisi acınacak hale geldiğinde var olur sadece.
insanın insanı sevmesi değer vermesi gibi şeyler sahiplenme,ilahlaştırmaya kadar gitmemeli.
çünkü insan yaradana menfaat gereği tapıyor.
menfaatinizin bittiği yerde sevginiz de bitiyor kin ve nefret başlıyor.
hayatımın olmazsa olmazı dediğiniz şeyi aşağılamaya başlıyorsunuz.
bu aslında sizin ne kadar aşağılık bir insan olduğunuzu gösteriyor sadece.
hayatı düzgün yaşamak için bilge olmaya gerek yok.
bilge de değilsiniz.aşağılık yaratıklarsınız.
iyi insan değilsiniz kötü insan da değilsiniz.
çünkü insan değilsiniz.
çevrenizdeki sahte insanları seviyorsunuz çünkü hiçbiri sizin aşağılık bir mikrop olduğunuzu yüzünüze haykıracak kadar cesaretli davranmamıştır.
duygusal karmaşalar yaşadığınızda başka duygular ile de oynayabiliyorsunuz.
çünkü toplumda her insanın varlığını sizin benliğinizi inşa etmek için kullandığınız bir taş gibi görüyorsunuz.
renginize uymayan taş çürük diye kenara atıp aşağılıyorsunuz.
baş yarıyorsunuz,kalp kırıyorsunuz.kendi kırıklarınız dışında dağıttıklarınızı göremeyecek kadar kör oluyorsunuz.