Meğer

Yar yolunda koşan yorulur imiş
Sular gider iken durulur imiş
Dost bağında sohbet kurulur imiş
Bağımın bülbülü dostumuş meğer

Elâ gözler kandan dönmüş çanağa
Al kırmızı güller konmuş yanağa
Yâr aşkıyla girdim en son durağa
Her canlının sonu toprakmış meğer

Bu gün dosttan acı bir haber geldi
Aldığım haberim sinemi deldi
Feleğin sillesi hep bana ildi
Feleğin sillesi yamanmış meğer

Garipler mekânı ıssız geceler
Yalvardım yakardım döktüm heceler
Öksüz Abdil gibi girdi niceler
Her gelenin sonu yalanmış meğer

Abdil Korkman