Foruma ilk geldiğim dönemlerde yakınlaşmaya başladığım ilk kişiydi.. inanılmaz bir ikili olmuştuk.. adeta safiye ile faik gibiydik.. mantığı alaşağı edip, delicesine sacmalıyorduk... Ben onu.. o da beni iyi tanır.... Duygusal davranırdım bazen.. bunu ya sinirimle ya da alınganlık yaparak gösterirdim.. ama beni cok iyi anlardı.. halime derman olurdu.. yine sinirime yenik düştüğüm vakit ipleri kopartarak aramıza ucurum koydum..
Evet o zamanlar kendimi haklı buluyordum.. ama böyle bir insanı kaybedecek kadar değildi. yanlış yaptım.. kuyruğumu hep dik tuttum.. pişman olduğumu hissettirmemek için... Ay bir de anlamsız bir gurur yaptım.. 2 yıl hiç konuşmadık.. ne o beni rahatsız etti ne de ben onu.... hayır ben gelmiyorsam sen gelseydin slkj hesap sorsaydın.. ne bileyim yakama yapışıp duvardan duvara atsaydın beni... hayır yani ben bunları görmek istedim senden... beni bırakıp öylece.. peki dedin gittin.. slkjj bu böyle olmamalıydı...
