aRMiNa
Elite Üye
-
- Katılım
- 10 Nisan 2011
-
- Mesajlar
- 43.116
-
- Tepkime puanı
- 33
-
- ForumSAL Yaşı:
- 15 yıl 6 ay
- Kıdem:
- Forumun Hafızası
-
- Yaş
- 46
KÜNDEKÂRÎ SANATI
Kündekârî kelimesinin aslı Farsça olup, künde, “kalın ağaç”, kârî ise “işçilik”; kündekârî ise ağaç parçalarını birbirine geçirerek rabıtalama, bağlamak demektir. Kündekârî kelimesi umumiyetle ince marangozluğa giren ahşap sanatları için kullanılmıştır. Bu meslek erbabına “Kündekâr” ismi verilir.
Kündekârî, yan yana geldiğinde bir bütün teşkil edecek surette geometrik şekillerde kesilen, kenarları yuvalı ve dişli küçük parçaların birbirine geçirilmesinden ibarettir. Tatbiki daha çok hesap işi olan, iyi bir geometri bilgisi gerektiren ve dikkat isteyen kündekârî de küçük parçalar çivi, tutkal veya benzeri kullanılmaksızın birleştirilmektedir. Parçaların birbirine tam uyması gerekir. Yivlerin (ince oyuk) düzeni ve parçaların kaynaşmasında ufacık bir hata bile olmamalıdır.
Kündekârîde parçalar birbirlerini tutar ve parçaların birleşme yerlerinde bulunan kanallardaki hava payları sayesinde, rutubet ve sıcaktan zarar görmeden uzun zaman dayanır. Mühim kapılar, dolaplar, pencere kapakları, kürsü ve minber tablalarında kündekârî sanatı kullanılmıştır. Bu teknik için en münasip ağaçlar ise elma, armut, meşe, şimşir, abanoz, gül ve cevizdir.
Kündekârî tekniğinin en erken örneklerinin 12. asırda Mısır, Anadolu ve Halep’te görüldüğü tahmin edilmektedir. Bugün Anadolu’nun çeşitli yerlerinde Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı devirlerine ait birçok kündekârî örneği mevcuttur. İstanbul’da ise, başta selâtin camileri olmak üzere, birçok camide kündekârî kapı, pencere ve dolap kapağı örnekleri mevcuttur.
Kündekârî kelimesinin aslı Farsça olup, künde, “kalın ağaç”, kârî ise “işçilik”; kündekârî ise ağaç parçalarını birbirine geçirerek rabıtalama, bağlamak demektir. Kündekârî kelimesi umumiyetle ince marangozluğa giren ahşap sanatları için kullanılmıştır. Bu meslek erbabına “Kündekâr” ismi verilir.
Kündekârî, yan yana geldiğinde bir bütün teşkil edecek surette geometrik şekillerde kesilen, kenarları yuvalı ve dişli küçük parçaların birbirine geçirilmesinden ibarettir. Tatbiki daha çok hesap işi olan, iyi bir geometri bilgisi gerektiren ve dikkat isteyen kündekârî de küçük parçalar çivi, tutkal veya benzeri kullanılmaksızın birleştirilmektedir. Parçaların birbirine tam uyması gerekir. Yivlerin (ince oyuk) düzeni ve parçaların kaynaşmasında ufacık bir hata bile olmamalıdır.
Kündekârîde parçalar birbirlerini tutar ve parçaların birleşme yerlerinde bulunan kanallardaki hava payları sayesinde, rutubet ve sıcaktan zarar görmeden uzun zaman dayanır. Mühim kapılar, dolaplar, pencere kapakları, kürsü ve minber tablalarında kündekârî sanatı kullanılmıştır. Bu teknik için en münasip ağaçlar ise elma, armut, meşe, şimşir, abanoz, gül ve cevizdir.
Kündekârî tekniğinin en erken örneklerinin 12. asırda Mısır, Anadolu ve Halep’te görüldüğü tahmin edilmektedir. Bugün Anadolu’nun çeşitli yerlerinde Selçuklu, Beylikler ve Osmanlı devirlerine ait birçok kündekârî örneği mevcuttur. İstanbul’da ise, başta selâtin camileri olmak üzere, birçok camide kündekârî kapı, pencere ve dolap kapağı örnekleri mevcuttur.