Küçükken nasıl bir çocuktunuz?

Coolumsu
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
Geçtiğimiz günlerde kendisi benden 10 yaş küçük olan kuzenimle telefonda konuşuyoruz. Çocukluğuma dair bir anımı anlattım bana diyor ki; "abla sen bana hiç çocuk olmamış gibi geliyorsun, hayata 27 yaşında başlamış gibisin." 😀 Eğlenceli ve kısmen doğru buldum yorumunu. Çünkü çocukken de yaramaz, şımarık bir çocuk değildim. Uslu, aklı başında bir çocuktum. Sanırım tüm oğlakların kaderi de bu. Çocukluklarında yetişkin, yetişkinliklerinde de çocuk gibi olurlarmış.
 
Basi bos cocuktum her turlu yaramazligi da yaptim Allah korumus bizi, anne baba yoktu basimizda dur yapma diyecek cunki hep calisiyorlardi, sicak yemekte gelmezdi aksama kadar. Kendimiz ogrendik her seyi. O yaslarda anne oldum kardeslerime ve bu hic degismedi. Koyden bisikletle yola cikmis sehir hastanesindeki bebekleri gormek icin, gittim gordum ve ailemin hic haberi olmadi mesela :d bebek ne alaka ben de bilmiyorum....tuhaf ilgi alanlarim varmis
 
Rahmetli Güngör babaannem ve rahmetli Mücellâ teyzemin dizinin dibinde, onların yanından hiç ayrılmayan, ailem tarafından imkanlar sağlanmış fakat şımartılmamış bir çocuk idim. Vicdanlı bir yüreğim vardı. Lego oynardım sessizce.

Ben ve hep andığım rahmetli babaannem. Benim ilk öğretmenimdir. Her cümlesi öğüdü aklımda.

Yine üzgün yine efkârlıyım. Kesin yemeği az verdiler kardeşim bu tombalak doyar mı iki lokmayla versenize oradan çikolata çitos filam.

1000000445.jpg
 
ilk okula kadar çok aktif çok girişken bir çocuktum. çünkü aşırı ilgi görüyordum, belki de şımarıktım bilmiyorum.
sonra okul bana iyi gelmedi, duruldum, çekingen bir çocuk oldum. aile içinde yine neşeli ve aktiftim ama okulda çekingendim. belki de güvenli limanımda açılıyordum bilmiyorum.
sonra hep sakin oldum, liseye kadar.
 
tatli gorunen sessiz ve mesafeli, cevresinin ve bulundugu ortamin kontrolcusu, cok dikkatli ve kendince kurallari olan bir cocuktum. su anki halim yine cocukluktaki halim. ilgi alanlarim da oyle, hic degismedi, sadece bir surec unutuldu. ''su an nasilsan, o zaman da oyleydin.'' diyor amcam ve annem mesela :d misafir geliyor ve birlikte oturuyoruz. sadece misafiri izliyorum ne yapiyor, nereye dokunuyor diye. baska cocuklar oyuncaklarimla oynamak istedigi zaman, hani izin isterlerdi once, cevap bile vermezdim, sadece bakardim, birakirdilar. hala kimse benden odunc bir sey almaz, istemez ve sormaz (memnunum) :d
 
bordo bereliydim ya selam olsun o günlere vallahi billahi. 8-15 arası yaş arası hatırlayabildiklerim şunlar ki eliyle yilan yakalayan, öldüren, gece vakti dağ taş dolaşan, sürekli yaralanan, el ayak diz dirsek bilekleri sürekli yara bere kabuk icinde gezen, 4-5 metreden ısırganlıga düşen, ağaçtan sırt üstü düşüp nefesi kitlenen ve nefesini sirtina yumruk attirarak açan, karadenizin yoğun dalgalı zamanlarında yüzerek eglenen, buz gibi Kaçkar sularında derelerde yüzen, defalarca arı ve böcekler tarafı ısırılan, kamyon carpinca ayaga kalkıp yürüyen fkddndndn insan kendini bile kiskanir mi ya maşallah. harika bi cocukluk gecirdik be.

bonus;

1000054201.jpg
 
Erkek çocuğu gibi misket ve gazoz kapağı oynayan, istop oyununda dört gözle topu bekleyen, çamurdan tencereler efenime söyleyeyim otlardan salata yapan biriydim. Mahallenin erkek çocuklarını topla beraber koştururdum. Taam ya yeter bu kadar
 
Biraz şımarıktım ya kendimden büyüklerle takılmayı çok severdim özellikle abimin arkadaşlarıyla falan abimleri okula götürmeyi de çok severdim ama okula başlayınca okula gitmekten nefret ederdim
Çok küçükken kaybolmuşum o yüzden biraz fazla darlıyorlardı oyun oynamaktan çok zevk alamazdım ama olsun
 
Yaramaz değildim kendi halinde sakin bir çocukluk geçirdim.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri