Kolpa – Ölünmüyor Mutsuzluktan

Söz geçmiyor ki zamana, akıyor aldırmadan
Bakma sen bana canım her türlü yaşıyor insan
Kah dikilir durur, kah diz çöker ömrüm aşkın önünde
Eğilecekse başım senden olsun,
Canın sağ olsun
Kah aradım kendimi,
Kah kayboldum boşlukta
Sen yokken denedim kaç kere,
Ölünmüyor mutsuzluktan
Kah aradım kendimi,
Kah kayboldum boşlukta
Sen yokken denedim kaç kere,
Ölünmüyor mutsuzluktan
Dile gelip konuşmazlar, sırdaşımdır duvarlar
Hesabım kendimle, hiç kimse duymayacak
Kah vazgeçtim kendimden, kah gülümsedim doğan güne
Böyledir yaşamak
Eğilecekse başım senden olsun,
Canın sağ olsun
Kah aradım kendimi,
Kah kayboldum boşlukta
Sen yokken denedim kaç kere,
Ölünmüyor mutsuzluktan
Kah aradım kendimi,
Kah kayboldum boşlukta
Sen yokken denedim kaç kere,
Ölünmüyor mutsuzluktan