Alıştım susmaya biliyor musun?
Gittin gideli sessiz sedasızdım.
Bittin biteli yalnızları oynuyorum.
Bir buzdolabı gibiyim.
Ellerim soğuk, bakışlarım donuk.
Dinliyorum etrafımı.
Insanlar da bir hayli soluk.
Her yer siyah-beyaz bir fotoğraf gibi, herkes kurşun kalem misali.
Alıştım susmaya biliyor musun?
Bol bol zaman verdin bana susmam için, susmaya alışmam için.
'Neden, niçin, nereye, ne zaman, ne' gibi soruları kaldırdım hayatımdan.
Kime sormalıyım ki zaten?
Alıştım susmaya biliyor musun?
Başta çok konuşmuştum, onu hatırladım şimdi.
Gülüyorum kendime, boş konuşmuşum.
Sen duymuyordun ki...
Alıştım susmaya biliyor musun?
Bilmiyorsun, biliyorum.
Bendeki de soru işte, ilahi ben.
Saçmalıyorum, bilmiyorsun yine de.
Bilseydin yazdırmazdın ki bu satırları iç çekişle..
MiszDijl.