Rahmetli amcamın cenazesinde kendimin çok güçlü olduğunu öğrenmiştim.
Amcamı çok severdim. Öyle bir ağlamıştım ki, başım ağrımıştı ağlamaktan, gömdük geldik,
yas çadırında yaşadıklarım,
hadi sen git derlerdi, ben giderdim köşedeki balıkçıda-ocakbaşında içerdim
en zoruma giden ve kendimi tutup, ben güçlüyüm dediğim şey,
-gülüm şeker yok mu?
-şeker senin ananın vajinasında, git al." demem lazımken, -var abi getiriyorum.
deyince, çok güçlü olduğumu anladım.
ben çok güçlüydüm. amcam ölmüştü. 5 saat önce gömüp gelmiştik. göya amcamın arkadaşları benden şeker istiyordu. çay istiyordu, demini beğenmiyordu...
normal mastor orayı ateşe verirdi, vermedim, amcamın kabri gibiydi benim için, yoksa verirdim.
çok güçlüyüm.
