Daha önce hiç yazmadığım değişik bir hâlimi yazayım.
Ben tüm hayatımı fonda 3 enstrümanla yaşarım. Hele ki içiyorsam.
Klarnet, kânun, darbuka.
Kötü, mutsuz bir şeyim mi oldu, mesela, "Sevemedim kara gözlüm" çalmaya başlar ama klarnet, kânun, darbukayla. Fonda.
Sevdiğim birilerini gördüm, geldiler diyeyim, bugün olduğu gibi, "Tepecikli" çalmaya başlar ama klarnet, kânun, darbukayla. Fonda.
Utanmasam oturur ağlarım, ki ben çok ağlarım.
Utanmasam kalkar göbek atarım, ki ben çok utanırım.
Fonda her duygum böyle karşılık bulur. Çalar o susmaz, devam eder, bende hayatıma devam ederim.