Kendime itiraf etmem gereken şeyler var ama hatırlamıyorum.

Jose · 4 Eylül 2014

Gülüşün diyorum....
Ömür yolunda üzerime örttüğüm en sıcak örtüm...
Bir gün görmesem, kalbim soğur, dibimde olsan da üşürüm...

Sesin diyorum...
Sesimin en derin nefesi, ömrümün en güzel busesi...
Bir gün duymasam, soluksuz kalır, virane olur bu göğüs kafesi..

Jose · 4 Eylül 2014

Gidelim buradan… Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Burada yağmur bile güzel yağmıyor artık. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim. Gidelim buradan… İlaçlarını yanına alma. Kitaplarımı almayayım ben de. Biraz da onlar çıldırtmıyor mu bizi? Havası ilaç, denizi kitap bir yerlere gidelim...

Jose · 4 Eylül 2014

Bir zamanlar ettiğim bir söz, ne hoş.
ve şimdi şöyle diyorum:
İnsan illa ki kaybediyor.
Ve her daim de ister istemez kaybetmekten korkuyoruz.
Boşver, fazla kurcalama.

Jose · 4 Eylül 2014

Jose · 4 Eylül 2014

Ağlayabilir miyim gönlüm müsadenle,
şöyle katıla katıla şimşekli bir gökyüzü gibi?
Günaha batan tüm kirliliğim ile ağlayabilir miyim?
Öylesine ama, ölesiye, bu can çıkana kadar bedenden!
Nefsimin nefesi kesilesiye, pembe güller mor menekşelere düşesiye, sol yanımın ateşi yükselesiye kadar.
Kendi omzumda kimseciklere yük olmadan,
ağlayabilir miyim?"

Jose · 4 Eylül 2014

[YOUTUBE]deDQeFagnv8#t=70[/YOUTUBE]
gülmek için yaratılmış gözlerde yaşlar niye
sevmek için yaratılmış kalpler hep bomboş niye
sevmesini bilmiyorsan, bakma sakın gözlerime
mutluluğu arıyorsan, inan sözlerime
yok yok yalan deme sevgi denen o gerçeğe
sevmek acı gerçek acı, benzer birbirine.
Sen Aydınlatırsın Geceyi
Gülmek İçin Yaratılmış

Jose · 4 Eylül 2014

- Yalnızlığa alışmış bir insanı sevmek zordur.
+ Neden?
- Çünkü tek yaşadığı hayatına girmek istiyorsun. O hayatı paylaşmak onunla bütün olmak istiyorsun. Ve o buna hazır değil.
+ Ama eğer o da severse?
- Yalnızlığa alışmış biri eğer seni seviyorsa onu kaybetme. Çünkü seni bir daha öyle seveni bulamazsın.

Jose · 4 Eylül 2014

Bana verdiği sözleri tutmayanları toplasam bir ŞEHİR ederdi,üşendim..  He! Kırık mı kalbim , eyvallah sadece..  Sesime ve kişiliğime yakışır diye sadece bu kelime.. Severim hep söylemeyi " Eyvallah "..  Gözlerimin değiştirdiği renkler arasında en çok seçtiği renk siyah,yaşadığım hayat üzerime kurulu bir kelimeden ötürü bedbaht. Beni anlamasını beklemiyorum çoğu insanın,sadece ifadesiz suratlarla bakmasınlar suratıma yeterli.

Jose · 5 Eylül 2014

Sorarlarsa, “ne iş yaptın bu dünyada?” diye, rahatça verebilirim yanıtını:
Yalnız kaldım. Kalabildim!
Altı milyarın arasına doğdum.
Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından.

Jose · 5 Eylül 2014

''beni bir gün bir yerde bulurlar
diyor birisi
sağında gazetesi solunda bir ağustos bahçesi
göğsünde dünyayla ilişkisi
darmadağınık saçmasapan toz gibi
'saçların kapkara gözlerin korku irisi'
herkes kendi elini tutuyor
öbürlerini bırakıp
kopkoyu bir çığlık bekleniyor karşıki evden
herkes geceyle yüz yüze şimdi.
işte herkes yüz yüze''

Jose · 5 Eylül 2014

Jose · 6 Eylül 2014

Jose · 6 Eylül 2014

Avuç içinden öpün, gözlerinden öpün, öperken kokusunu içinize çekin. Deli gibi sevin arkadaş, kaybedecek neyimiz var ki, bu dünyaya değmez.

Jose · 6 Eylül 2014

Kimseyle konuşmuyorum. Böyle daha iyi oluyor sanki.
Bir anlamı olduğundan değil.
Konuşamadığımdan da değil.
Canım istemiyor sadece.
Aslında canım isterse bir saksı bitkisiyle hava durumu hakkında bile konuşabilirim.
Ama hiç canım istemiyor işte.
Sahiden de hiçbir şey söylemeden susarsam ne demek istediğim anlaşılabilir mi ki?"

Jose · 7 Eylül 2014

Ölümle sonuçlanacak olan bir yaşam,
Noktayla sonuçlanacak olan bir cümle,
Yaşıyor ve yazıyoruz,
Kim için ve kimle?
Ne kadar iyi olursa olsun,
Ölümsüzlükle ödüllendirilmedi kimse

Jose · 7 Eylül 2014

Hatırlamak için kullanacağımız bir hafızamız varken, unutmak için elimizde hiçbir şeyin olmaması hayatın bize attığı en büyük kazıktır.

Jose · 7 Eylül 2014

Soru: Zamanını yitirmemek için ne yapmalı? Yanıt: Onu alabildiğine duyumsamak. Yöntem: Bir dişçinin bekleme odasında rahatsız bir koltukta gün geçirmek, pazar öğleden sonrasını balkonda yaşamak, anlamadığımız bir dilde konferanslar dinlemek, ayakta yolculuk etmek için en uygun olmayan ve en uzun demiryolu güzergâhını seçmek, tiyatro gişesi önünde kuyruğa girmek ve bilet almamak..
Albert Camus

Jose · 7 Eylül 2014

Jose · 8 Eylül 2014

İnsan ne garip bir varlık değil mi ? Kendi yalanlarına kanacak kadar saf , istediği her şeyi yapabilecek kadar zeki , başkası tarafından destek almadan zoru başaramayacak kadar aciz.
Aslında hepimiz mutlu olabilmek için küçük yalanlar söylüyoruz. İşin garibi , bazen bu yalanlara kendimiz bile inanıyoruz. Hem de körü körüne. Gerçekten varmış gibi. Dedim ya , garip bir varlık insan. Daha henüz kendimizi anlayamamışken başka vücutları anlamaya çalışıyoruz. Ağlarken bile ” yok bir şeyim ” diyebiliyoruz. Küçük oyunlarla mutluluğa ulaşmaya çalışıyoruz. Oysaki fark etmiyoruz bile gerçek mutluluğa değil de anlık mutluluğa ulaşmak için canla başla çalıştığımızı.

Jose · 8 Eylül 2014

[YOUTUBE]8bLI-HASVbE[/YOUTUBE]
Tüm kaybolanlar
kaybolmuşlara rastlarsa
zamanın birinde
tek bir damla gözyaşım
göle düşerse
ellerimden kayıp gidince
bir uyansam, uyansam, uyansam uykumdan

Foruma hoş geldin 👋, Ziyaretçi

Kendime itiraf etmem gereken şeyler var ama hatırlamıyorum.