Merhaba, ben bugün öyle bir şey yaptım ki, hala kendimden utanıyorum.
Sen buna boşboğazlık mı yoksa gerizekalılık mı dersin bilmiyorum ama ..
Çok defalar duygumu anlatamadığımdan ve yanlış anlaşılmaktan çok korktuğumu hep söylemişimdir .
Bugünde öyle oldu,bir insan hakkında ilk izlenimlerimi hem de onu tanımadan söyledim.
Tabiki yanlış anlaşıldım, belkide ben yanlış söyledim.
Ama amacım kesinlikle karşısındakinin kastettiği şey değildi.
Ben kimim ki insanları tanımadan onlara iftira atacağım?
Bu kelimeden çok korkarım hem de çok.
Lügatımda yer ettirmeye bile çekinirken bir de başkasına söylemek ha?
Allah'ım sen affet,biliyorsun içimi ve öyle şeyler düşünmediğimi.
Ama kendisinin söylediği bir şeyde benim çok zoruma gitti, hala oturduğum yerde gözlerim doluyor.
Benim amacım farklıymış, doğru düzgün konuşamazmışım.
İlla birileriyle içli dışlı olmam gerekiyormuş.
Ben böyle biri değilim.
Olmadım da.
Suskunluğum yüzünden çok soğuk ve itici buldular ama senin kastettiğin şeyi asla söylemediler.
Sende beni,benim sana yaptığım gibi tanımadan yargıladın.
Ama dediğim gibi ben pişmanım, ve çok üzgünüm.
Bugün kalbimin ağrısı bir kat daha arttı, amacım seni kırmak ya da beni yanlış anlamanı istemek değildi.
Tekrar söylüyorum,beni affet,hakkını helal et ve ben bunu bileyim yeter bana.
Dilersen bir daha hiç konuşma.
Hakkını helal et.
