Kadın

Uzattı ellerini, kadın.
Kadın, upuzun.
Bir gülse,gökyüzünü düşürecek gamzelerinden.
Korku çizgilerinde haykırıyor yalnızlığını.
Ayak bileklerine kadar günah.
Sonrası büsbütün bir cennet.

Kadın.
Gözleri, yeşiline yakın baharın.
Omuzlarından aşağıya iniyor saçları.
Vebalini örgülemiş dün geceden.
Aylardır sevişmemiş,
Kupkuru bir çöl gibi dudakları.
Kadın, gülüyor.
Ceplerinden sızıyor gök mavisi.
Sızıyor.
Sızıyor.
Sızı, uyutmuyor.

Ahmet Mücahit Bülbül​