Kadife karanlık

Gecenin bir yarısı söylenen tüm sözlerimiz,
güneşin sabahla getirdiği hatırla sessizken,
yine mi düşmüşüz yollarına bu hayali duyulmaz serüvenin.
Birbirine yaralarını gösteren çocukların masumluğuna mı bürünmüşüz..
Eceli acele tanımış şarkıları dinleyen kulaklar yorulmuşken,
hayatımızın belli bölümlerine takılmış nazarlıkları hiçe sayıp,
bir şiir daha mı yazsak herkese,
içimizdeki dertler düğününe kimseyi çağırmadan.
Herhangisiyken kalabalıklar içinden seçilmiş bir rengin,
kadife karanlığa beyaz sürsek olur mu?​