İyilik toplumsal bir olgumudur yoksa bireyselmidir?

İyilik ve kötülüğün her hangi bir inanca sahip olmayan insanlar için hiç bir rasyonel temeli yoktur.

Çocuk doğduğunda beyni boş doğar. Ne öğretirsen o olur. Bir bilgisayar düşünün, hafızası boş, (İşletim sistemi de yok) Kapalıyken de, açıkken de siyah bir ekran görürsünüz.

Karmasik bir konu

Hem.bireysel hem toplumsal.

Bu kisinin kendi beyin yapisiyla alakali.

Futbolcu’nun böyle konular tartışabildiğine inanmak istiyorum... kopyala yapıştır olduğuna inanmak istemiyorum... :msm:

Iyilik izafidir.Cünki iyilik kavrami her zaman bir kiyas gerektirir.Iyilik bencillik gerektiren bir anlayistir.Her insan kendine iyi gelen seyi yapmak ister.
Iyilik yaptigini sanan bile,o yaptigi iyiligin kendine iyi geldigi icin yapar.Cok nadirdir fedakarca iyilik yapanlar.
Bu kisisel yanı.
Toplumsal yani ise,toplumda iyi olarak nitelendirilen anlayislardir.
Felsefede summum bonum diye adlandirilan bu olgu,topluma iyi gelen Erdemlik ve metafizik acidan Tanri olarak kiyaslanir.
Tanri disi anlayislarda mutluluk ve ya zirveye yerlestirilen mutlu olma arzusu iyilik ile bagdastirilir.
Mutluluk izafi oldugu icin bu anlayis da biraz eksik gibi.
Insan iyi dogar.Cocuklar yalani bilmez.Ögrenir.
Cocuklarin yalansiz elestirileri karsisindaki yetiskini kirabilir ve aaa ne kadar kötü bir cocuk diyebiliriz.
Kötü mü gercekten?Veya dürüst mü?
Dürüstlük iyilik midir?
Gelelim Futbolcunun degindigi yardimlasma paketine.
Toplumun yetisme tarzi ve egitimi ile alakali birsey.O toplumun kolektif hissine mutluluk veriyor demekki yardim etmek.
Bazi toplumlarin kolektif hissine isgal etmek sömürmek mutluluk verdigi gibi.
Iyilik veya Kötülük yok.Hisler yönetiyor.Hisleri de ampirist gelisimler yönetiyor.
Kant cigimin Kategorischer Imperatif,Koşulsuz Buyruğunda ön gördügü gibi,Ne yaparsan yap,topluma yasa olacak nitelikte yap.Yaptiklarin insana yarar olsun insanlardan yararlanma.Cok düz ama mantikli ve akil sahibi insanlara hitaben.
Garib olani ne bilion mu,bu devir his devri.Akil kullanilmiyor.

Konuyu uzattim sanirim.

İyiliğin bir ölçüsü yok sa, herkes kendine iyi olur. Sonunda kendi için iyi olanların menfaatleri çakışır ve toplum kendi içinde bir şavaş verir. Ölçü er veya geç semavi dini anlayışa yönelir. Tabiatı örnek alarak insanın kendi yarattığı dinlerde hep bireyler arasından kurban adakları günün birinde uygulamaya alınmıştı. (Örnek: Maya'lar, İnka'lar) İnsan kendi yarattığı dini yine kendi yönetir ve Din bir den rakip yok etme ritüeline döner. Semavi dinleri de insanların kendi çıkarları doğrultusunda düzenleme girişimleri sayısızca olmuş. Ahiret gününün belirtileri arasında, son inanan kalmayınca (veya ibadet etmeyince) tanımı var. İnsanlık inancını yitirdiğinde, tüm ölçülerini de yitirecek ve insanlık yok olacak. (Belki kendini yok edecek)