İyilik Sessizdir, İzi Kalır

Şekeri çaya attım ama karıştırmayı unuttum. Bir yudum aldım; tadı acıydı. Oysa acılık, şekerin olmadığı anlamına gelmiyordu. Sadece hareketsizdi. Bir kaşık değse, tatlılık ortaya çıkacaktı.

İnsan da böyledir. İçinde iyilik ve sevgi vardır; ama çoğu zaman dipte, dokunulmadan durur. Bir söz, bir merhamet, küçük bir jest… yeter ki biri karıştırsın.

İyilik gürültü yapmaz; şeker gibi sessizce erir. Kendini göstermez ama tadı değiştirir. Varlığını ilan etmez; iz bırakır.

Hayata tat katmak istiyorsan, önce içindeki iyiliği harekete geçir. Belki kaybolursun, görünmez olursun… ama bıraktığın lezzet kalır.