İnsanların sizi yanlış tanımasına mı, hiç tanımamasına mı daha çok üzülürsünüz?

Coolumsu
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
frmsal.com ↗ frmsal.net ↗ frmsal.org ↗
🟢 Konu yazarı şu anda aktif
İnsanların sizi yanlış tanımasına mı, hiç tanımamasına mı daha çok üzülürsünüz?
 
Hukukta “Negatif vakıanın ispatı” meselesi vardır. Özetle şu : gerçekleşmiş bir olayın delili bulununur veya bulunabilirdir. Oysa ki gerçekleşmemiş sınırsız sayıdaki ihtimalin tamamını çürütecek bir delil bulmak çoğu zaman mümkün olamaz.

Benzer mesele. Birinin beni hiç tanıyamamış olması da bende hiçbir duygu yaratmaz o yüzden.

Ne kadar kibirli bir şey ayrıca. “Benden mahrumsunuz” demek :d
 
Beni hiç tanıyamamış birine nasıl üzülebilirim ki 😅
Üzülmek , canını sıkmak için ortada bir veri olması lazım da 😊
 
Yanlis tanimak da hic tanimamak icine girmiyor mu?
 
Belki yanlış halim daha iyidir, oyle bilsinler .p
 
insanların beni tanımış olması beni daha çok üzüyor.
düşünsene açıktasın, her hamleni sezebiliyor.
korkunç.
 
Kendimi tanıtmak istemiyorsam zaten ne düşündüğünü de önemsemiyorum demektir.

Tanıdığı halde yanlış bir zan içine girerse ona üzülebilirim.
 
Kıymet verdiğim birisiyse yanlış tanımasını da istemem, tanımamasını da istemem. Onun dışında bu konuda özel bir çabaya da girmemeyi tercih ediyorum.
 
Yanlis taninmak eskiden daha cok üzerdi.
Artik insanlarin benim hakkimda ne düsündügünü düzeltme ihtiyaci hissetmiyorum.
Tanimak isteyen tanir, yanlis anlamakta israr eden de kendi fikriyle yasar.
Ben kim oldugumu biliyorum..

Gerisi onlarin meselesi... Bu lafin üstüne de cayimdan biraz yudumlayayim. : )
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Geri