genelde saçmalıyor olsan da bazen üzerine konuşulabilecek konular açıyor olman insana "hey yavrum be başaklarını gezdiren yesin" dedirtiyor. konuya gelecek olursak,
bir zamanlar psişik dar boğazlardan geçerken öneriler üzerine bazı anti depresan ilaçları araştırmıştım. bu ilaçlar genelde insana bazı duyguları unutturuyor. düşünsene üzülmüyorsun, sıkılmıyorsun, bunalmıyorsun... kısaca bütün olumsuz hisleri geri getirmemek üzere alıyor senden. düşününce bir robottan farksız oluyorsun. hiç bir şeye üzülmediğin gibi sevinemiyorsunda. yaşamanın da bir anlamı kalmıyor. insan olmanın da... bu yüzden bize verilen bütün duyguları yaşamak, hayatın getirdiklerini karşılamak, mücadele etmek, yaşadığını hissetmek için hiç bir duygudan vazgeçemezsin.
üzüntüyü çıkarırsan mutluluğun kıymetini bilemezsin,
kıskançlığı çıkarırsan sevgi de gider mesela.
