Yazgı
Bronze Üye
-
- Katılım
- 13 Nisan 2019
-
- Mesajlar
- 3.544
-
- Tepkime puanı
- 3.715
-
- ForumSAL Yaşı:
- 7 yıl 6 ay
- Kıdem:
- Eskilerden
-
- Konum
- Kendi dünyasında
Dünyanın en zor işini sorsanız insanlarla uğraşmak derim. Allah ne verdiyse türlü türlüsünü görüyoruz her gün. Kendini izah etmene de müsade etmiyorlar, söyleyeceklerini söyleyip gidiyorlar. Bir süre söyleniyorsun arkalarından sonra yeni bir vaka geliyor.
Ne yapacaksın akşama kadar vakit nasıl geçecek işte.. Kimine beğendiremiyorsun hiç bir şey, kimi kırk türlü şey söyleyip alacağını alıp gidiyor. Ama akılda kalanlar hep farklı olanlar oluyor. Memnuniyetsiz insan o kadar fazla ki bir süre sinirin bozuluyor sonra unutuyorsun haliyle.
Ama biri de geliyor mesela nasılsınız diye bir güler yüzle giriyor içeriye o enerji tüm benliğinizi kaplıyor. Güleryüz ve zerafet herkesin sahip olamayacağı özellikler ve sizi herkesten farklı kılan da.
Bakarsın okumuş, tahsilli adam dersin bir konuşmaya başlar aman Allahım.. Hayatta öğrenilecek daha mühim şeylerin olduğunu anlarsın okullarda öğretilemeyen, kişinin özünde varolan..
Bir amca var yaşı da nerden baksan 50 55 falan. Her gün pet şişe topluyor konteynırlardan. Geldi gayet nazik ve efendi bir şekilde , aynı zamanda özgüvenli “Bostan ve Gülistan var mı elinizde?” diye sordu. Şu anda yok ama getirtelim diyerek not aldım. İki gün sonra geldi, aynı naiflikle kitaplarım geldi mi ? diye sordu. Kitaplarını verirken yüzünü inceleme fırsatım oldu ne kadar mutlu görünüyordu, her şeye sahip onca memnuniyetsiz insan içerisinde bu güzel adam aklımda yer etti.
Derler ya hep bazı şeyler okul kitaplarında yazmaz diye. Kural demiyorum bakın dikkatinizi çekerim. Kurallar belirli bir düzen oluşturulması için yahut hiyerarşiyi engellemek için getirilmiş bazı kalıplar. Ancak benim bahsettiğim kalıplaştırılmış bir olgu değil, insanın özü.
Kendi iç güzelliğini görebilmek istiyorsa insan önce kendini sevebilmeli. Paradan önce.. Mevkiden önce.. Ben her şeyi biliyorum havalarından önce..
Söylediğin söz, gösterdiğin güleryüz, tüm davranışlarının toteli ne kadar güzel bir insan olduğunun birer cevabı aslında..
Yazgı
21.08.2019
Ne yapacaksın akşama kadar vakit nasıl geçecek işte.. Kimine beğendiremiyorsun hiç bir şey, kimi kırk türlü şey söyleyip alacağını alıp gidiyor. Ama akılda kalanlar hep farklı olanlar oluyor. Memnuniyetsiz insan o kadar fazla ki bir süre sinirin bozuluyor sonra unutuyorsun haliyle.
Ama biri de geliyor mesela nasılsınız diye bir güler yüzle giriyor içeriye o enerji tüm benliğinizi kaplıyor. Güleryüz ve zerafet herkesin sahip olamayacağı özellikler ve sizi herkesten farklı kılan da.
Bakarsın okumuş, tahsilli adam dersin bir konuşmaya başlar aman Allahım.. Hayatta öğrenilecek daha mühim şeylerin olduğunu anlarsın okullarda öğretilemeyen, kişinin özünde varolan..
Bir amca var yaşı da nerden baksan 50 55 falan. Her gün pet şişe topluyor konteynırlardan. Geldi gayet nazik ve efendi bir şekilde , aynı zamanda özgüvenli “Bostan ve Gülistan var mı elinizde?” diye sordu. Şu anda yok ama getirtelim diyerek not aldım. İki gün sonra geldi, aynı naiflikle kitaplarım geldi mi ? diye sordu. Kitaplarını verirken yüzünü inceleme fırsatım oldu ne kadar mutlu görünüyordu, her şeye sahip onca memnuniyetsiz insan içerisinde bu güzel adam aklımda yer etti.
Derler ya hep bazı şeyler okul kitaplarında yazmaz diye. Kural demiyorum bakın dikkatinizi çekerim. Kurallar belirli bir düzen oluşturulması için yahut hiyerarşiyi engellemek için getirilmiş bazı kalıplar. Ancak benim bahsettiğim kalıplaştırılmış bir olgu değil, insanın özü.
Kendi iç güzelliğini görebilmek istiyorsa insan önce kendini sevebilmeli. Paradan önce.. Mevkiden önce.. Ben her şeyi biliyorum havalarından önce..
Söylediğin söz, gösterdiğin güleryüz, tüm davranışlarının toteli ne kadar güzel bir insan olduğunun birer cevabı aslında..
Yazgı
21.08.2019
