bu aralar hera'yi okuyorum. zeus ile hicbir zaman evlenmek istememisti. onu o sekilde gormuyormus bile. hatta kardesleriyle, kendi babalarinin yonetimini devirdikten sonra, hera'nin kendisinde hep ''artik birlikte yonetecegiz. her sey hepimizin.'', yani kardeslerinin ve kendisinin dusuncesi vardi. tabi oyle olmadi. kararlar alindi, kardesler arasinda konusuldu (zeus konustu diyelim), bolundu, sorumluluklar ustlendi ve herkes yonetecegi bolgeye gonderildi. bunun disinda hepsi ozgur ve gucluyduler. hera'ya ise zeus'den evlilik teklifi geldi. hera reddetti. bu zeus, hera'yi hep yakininda tutmak istiyordu. kendisine faydasi cokca olacakti cunku. hera tipki annesi gibi cok guclu. anneannesi de oyle (dunyanin ta kendisi o zaten). hera'nin babasinin annesini secme sebeplerinden biri de buydu: guc. zeus de babasi gibi o yoldan gidiyor. simdi hera'nin dusuncelerini ve cogu seyi onaylamamasini okurken, ''ulan seni de kurduklari duzenin icine cektiler demek ki hera.'' dedim. ok, okumaya devam. yine tamamen hikayenin icindeyim.
