İçinden Geçeni Söyle

⚪ Konu yazarı en son 7 gün önce aktifti
2 saat döndüm durdum,meğer UnarcDll'i kaybolmuş,sen nasıl kendi kendini imha edebiliyorsun yahu? Neyse ki setup bitti,rahatladım.
 
sağ olun arkadaşlar, hepiniz sağ olun. yaşadığım öyle bir süreç ki kabullenemiyorsun, her an bir yerden çıkıp gelecek, arasam ulaşabilecekmişim gibi geliyor hala. sağlığına dikkat etmediği, bizi dinlemediği, kendinden çok başkasını düşündüğü için babama kızgınım.. hastaneye gitme yönünde ikna edemedikleri için bizimkilere kızgınım.. o son görüntülü görüşmemizde sayıp sövmeme rağmen eşi, dostu arayıp zorla hastaneye götürmelerini istemediğim için kendime kızgınım. kızgınlıklar bitmiyor. dinlemedi, hiçbir zaman dinlemedi ki. hep kendi bildiğini okudu.

bizimkilerden dinliyorum, son haftalarda komşularla, arkadaşlarıyla muhabbetleri açılıyor. ölümünü hissetmiş gibi geliyor nedense. hayatını hep planlı programlı, hızlı bir şekilde yaşadı. burada anlatmadım ama ölümü de benzer oldu. bilmiyorum.. sevdiklerimi kaybetmekten dolayı ölümden hep kaçtım, ilk kez bu kadar içerisindeyim. her şey o kadar hızlı ilerliyor ki. duygudan duyguya geçiyorsun. en basit bir şeyde ağlamak için müsait bir yer arıyorsun, bulamazsan içine içine içine ağlıyorsun, taziye için gelenlerde de tüm duygulardan arınıp robot gibi oluyorsun. herkesin ama herkesin babamı iyi insan olarak görmesi, tanıdığım en iyi insanlardan biriydi sözünü sürekli duymam, kan bağı olmayan kişilerin bile tabutuna sarılıp ağlaması şu süreci biraz daha rahat atlatmamı sağlıyor. yakın arkadaşları, daha yakın olduğu kişileri geçtim iki yıllık komşuyla ne ara samimiyet kurdun, herkesin duygusuz dediği adama ne yaşattın da yaşı başı geçmiş koca adamları ağlattın.. son dönemde aksiydin, huysuzdun, ben bilirim ben yaparımcıydın ama iyi adamdın baba.

alttaki mesajı yazmıştım bir ara. o ortamda bulunan arkadaşlar aradıklarında o zorlu süreci yaşayan arkadaşımızın söylediği sözü hatırlattı.

"sanırım anne ve babalamızı kaybedeceğimiz yaşlara geldik"

babası felç geçiren bir arkadaşımızla dört ay sonra ilk defa oturup uzun uzun konuşabildik. aniden gelen o felçten sonra hastaneye yatış süreci, kalp durmaları, ameliyatlar, fizik tedavi, hasta psikolojisi, yakınlarının psikolojisi derken o süreçte olmayan bizler de ister istemez etkilendi. muhabbet muhabbeti açtı, hastalıklar şunlar bunlar derken şu dünyada çok çok gereksiz şeyleri kafaya taktığımızı bir kez daha farkına vardık. şükür edebiyatı sevmem ama elimizdekilerin kıymetini cidden bilmiyoruz.
 
sağ olun arkadaşlar, hepiniz sağ olun. yaşadığım öyle bir süreç ki kabullenemiyorsun, her an bir yerden çıkıp gelecek, arasam ulaşabilecekmişim gibi geliyor hala. sağlığına dikkat etmediği, bizi dinlemediği, kendinden çok başkasını düşündüğü için babama kızgınım.. hastaneye gitme yönünde ikna edemedikleri için bizimkilere kızgınım.. o son görüntülü görüşmemizde sayıp sövmeme rağmen eşi, dostu arayıp zorla hastaneye götürmelerini istemediğim için kendime kızgınım. kızgınlıklar bitmiyor. dinlemedi, hiçbir zaman dinlemedi ki. hep kendi bildiğini okudu.

bizimkilerden dinliyorum, son haftalarda komşularla, arkadaşlarıyla muhabbetleri açılıyor. ölümünü hissetmiş gibi geliyor nedense. hayatını hep planlı programlı, hızlı bir şekilde yaşadı. burada anlatmadım ama ölümü de benzer oldu. bilmiyorum.. sevdiklerimi kaybetmekten dolayı ölümden hep kaçtım, ilk kez bu kadar içerisindeyim. her şey o kadar hızlı ilerliyor ki. duygudan duyguya geçiyorsun. en basit bir şeyde ağlamak için müsait bir yer arıyorsun, bulamazsan içine içine içine ağlıyorsun, taziye için gelenlerde de tüm duygulardan arınıp robot gibi oluyorsun. herkesin ama herkesin babamı iyi insan olarak görmesi, tanıdığım en iyi insanlardan biriydi sözünü sürekli duymam, kan bağı olmayan kişilerin bile tabutuna sarılıp ağlaması şu süreci biraz daha rahat atlatmamı sağlıyor. yakın arkadaşları, daha yakın olduğu kişileri geçtim iki yıllık komşuyla ne ara samimiyet kurdun, herkesin duygusuz dediği adama ne yaşattın da yaşı başı geçmiş koca adamları ağlattın.. son dönemde aksiydin, huysuzdun, ben bilirim ben yaparımcıydın ama iyi adamdın baba.

alttaki mesajı yazmıştım bir ara. o ortamda bulunan arkadaşlar aradıklarında o zorlu süreci yaşayan arkadaşımızın söylediği sözü hatırlattı.

"sanırım anne ve babalamızı kaybedeceğimiz yaşlara geldik"
Başın sağolsun Plesk.
 
sağ olun arkadaşlar, hepiniz sağ olun. yaşadığım öyle bir süreç ki kabullenemiyorsun, her an bir yerden çıkıp gelecek, arasam ulaşabilecekmişim gibi geliyor hala. sağlığına dikkat etmediği, bizi dinlemediği, kendinden çok başkasını düşündüğü için babama kızgınım.. hastaneye gitme yönünde ikna edemedikleri için bizimkilere kızgınım.. o son görüntülü görüşmemizde sayıp sövmeme rağmen eşi, dostu arayıp zorla hastaneye götürmelerini istemediğim için kendime kızgınım. kızgınlıklar bitmiyor. dinlemedi, hiçbir zaman dinlemedi ki. hep kendi bildiğini okudu.

bizimkilerden dinliyorum, son haftalarda komşularla, arkadaşlarıyla muhabbetleri açılıyor. ölümünü hissetmiş gibi geliyor nedense. hayatını hep planlı programlı, hızlı bir şekilde yaşadı. burada anlatmadım ama ölümü de benzer oldu. bilmiyorum.. sevdiklerimi kaybetmekten dolayı ölümden hep kaçtım, ilk kez bu kadar içerisindeyim. her şey o kadar hızlı ilerliyor ki. duygudan duyguya geçiyorsun. en basit bir şeyde ağlamak için müsait bir yer arıyorsun, bulamazsan içine içine içine ağlıyorsun, taziye için gelenlerde de tüm duygulardan arınıp robot gibi oluyorsun. herkesin ama herkesin babamı iyi insan olarak görmesi, tanıdığım en iyi insanlardan biriydi sözünü sürekli duymam, kan bağı olmayan kişilerin bile tabutuna sarılıp ağlaması şu süreci biraz daha rahat atlatmamı sağlıyor. yakın arkadaşları, daha yakın olduğu kişileri geçtim iki yıllık komşuyla ne ara samimiyet kurdun, herkesin duygusuz dediği adama ne yaşattın da yaşı başı geçmiş koca adamları ağlattın.. son dönemde aksiydin, huysuzdun, ben bilirim ben yaparımcıydın ama iyi adamdın baba.

alttaki mesajı yazmıştım bir ara. o ortamda bulunan arkadaşlar aradıklarında o zorlu süreci yaşayan arkadaşımızın söylediği sözü hatırlattı.

"sanırım anne ve babalamızı kaybedeceğimiz yaşlara geldik"
Canim.... nurlar icinde yatsin... basin sagolsun...
 
ayarını bozduğunuz kantar gün gelir sizi de tartar..
 
Kongo'daki iç karışıktan ne zaman istifade ederiz?
20.000.000.000 $'lık maden yataklarına sahipler. Amerikan Blackwater (Company) göz kırpmaya başlamış bile.
 
bende diyorum nerde bu icinden geceni söyle konusu, meğerse yok saymışım .p
 
Olmeden once yapacaklar listesine 2 tane dag ekledim. Dogusunu izlemek icin Nemrut, batisini izlemek icin Misirdaki Sina dagi. Sina dagi diger dinlerde de onem tasiyor ama benimkinin sebebi ayri.
 
Canım patates kızartması çekiyor ama gece zar zor ayıldığım için üşeniyorum. Çok uzun zaman oldu yemeyi bırakalı.
 
Geri