Kalıplar;
Benim kalbim temiz denir, beynim temiz denmez.
İçime doğdu denir, beynime doğdu denmez.
İçin fesat denir, beynin fesat denmez.
Kalbimden geçti denir, beynimden geçti denmez.
Kalp kalbe karşıdır, beyin beyine karşıdır denmez.
Kötü kalpli denir, kötü beyinli denmez.
Dense dense en fazla beyinsiz denir, fakat bu da yalandır, doğru söylenen bir söz değildir.
diye uzatabiliriz...
Akıl, beyinde değil, kalptedir. Beyin, kalpten geçenleri düşünceleri sinir sistemine ve tüm organlara gönderen ara bulucudur. Organdır ve görevini yapar. Düşünceleri kas guruplarından dile kadar fiile döker. Beyin akletmez, kalp akleder. Fikir, vicdan, öfke, sevgi, özlem, merhamet gibi mefhumları akleden veya akletmeyen, üreten veya üretmeyen yine kalptir.
“Onlar yeryüzünde gezmezler mi ki akıl edecek kalpleri yahut işitecek kulakları olsun? Fakat kör olan gözler değil, göğüslerdeki / sinelerdeki kalplerdir.” (Hac, 22/46)
ama ben de bunlardan şüphelendim kendimce
