Hüzün Kovan Kuşu

  • Kullanıcı Arda1
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
  • - Üye Günlüğü
FORUMSAL.NET YENİDEN ERİŞİME AÇILDI ForumSAL · Bilgilendirme

Yaşanan süreçte sabır gösteren ve yanımızda olan tüm üyelerimize teşekkür ederiz. Alternatif adreslerimiz üzerinden de bize ulaşabilirsiniz.

Alternatif erişim adreslerimiz
⚪ Konu yazarı en son 1119 gün önce aktifti
Oradan bakınca neyimi görebiliyorsun ki?

İçimi?
Dışımı?
Karakterimi?
Kişiliğimi?
Düşüncelerimi?
Hislerimi?
Sevgimi?
Nefretimi?
Değerini?
Kendini?
Tenimi?
Hayalimi?
Rengimi?
Sohbetimi?
Alışkanlığımı?

Hiçbirini….​
 
Herkes oturmuş bizi seyrediyor. Dağılın, kukla oynatmıyoruz burada, acı çekiyoruz
 
Hayatın a.k yan parçalar vardır mesela​

[YOUTUBE]B8Fvas_wdCc[/YOUTUBE]​
 
Her şeyimi kaybedebilirim ama yüzümde ki o hayatı sklemez alaycı gülüşümü kaybetmem ;)
 
"Sarılmayı bilirmisin ?
Sahiplenmeyi sahiplendiğinde sadık kalmayı ?
Sen bilirmisin aşık olmayı ?
Bölünebilirmisin ikilere üçlere gerekirse binlere ?
Yapabilirmisin?
Gerçekten sevebilirmisin ?
Sevmenin demesi olmaz !
Unutma;
Ya çok seversin bir kere yada hiç sevmezsin boş yere"

Mevlâna Celâleddin-i Rûmî​
 
qrp49.jpg
 
[YOUTUBE]plS_4_IDARA[/YOUTUBE]​
 
Bu sefer gerçekten temelli gitsekmi ne yapsak aceba
 
Hani mahallenin en iyi top oynayan çocuğu birden ortaya cikarda siz hepiniz ben tek derya, iste öyle...
 
Afili Parçalar ( Madde 72 : Kapanış Konuşması )​

İnsan en az üç kişidir. Kendisi, olmak istediği kişi ve aradaki farkta yaşayan üçüncü. En sahicisi de bu üçüncüdür. Olmak istediğin kişiden kendini çıkardığında, aradaki farkta yaşayan kişidir en çok sana benzeyen. Ne kendin kadar huzursuz ne de olmak istediğin kişi kadar hayalidir o. Yine bu yüzden iki insanın birbirine âşık olması en az altı kişi arasında geçen bir hadisedir. Hangi kişiliğinin hangi kişiliğe, hangi parçanın hangi parçaya özlem duyduğunu çözemediğinde, içmeyi unuttuğun sigara parmaklarını yakana kadar karşı duvara bakarsın.

Ve o zaman anlarsın hayatının uzun zamandır neden başka birinin hikâyesiymiş gibi gözükmeye başladığını. Sokak lambalarının ölgün ışıkları karanlık odalara vurduğunda, duvar saatinin tik taklarından başka ses yokken yanında, sanki bir tek sana açıklanmayan bir sır varmış gibi beklerken anlarsın aslında boşa beklediğini. Tünelde sana yol gösterecek rehberin, karanlıktan başka bir şey olmadığını anlarsın. Anne diye ağlayan çocukların aradığının çoğu zaman şefkatli bir baba olduğunu anlarsın. Çekip gitmek isterken görünmez bir elin seni nasıl durdurduğunu anlarsın.

Kırk yaşında ama altmış gösteren adamlara daha dikkatli bakarsın o zaman. Kahvelerin dışarıyı göstermeyen isli camlarına. Berduşlara ve kör kedilere bakarsın. Gözbebekleri kaymış esrarkeşlere. Suyun üstüne çıkmış ölü balıklara. Havada asılı gibi duran yırtıcı kuşlara daha dikkatli bakarsın.

Çabalarının sonuç vermediğini gören umutsuz insanların bakışlarıyla ancak o zaman buluşur bakışların. Bir yağmur çaktırmadan dindiğinde. Bir gün çenesi ağzının içine kaçmış dişsiz ihtiyarlardan birinin de sen olabileceğini bilirsin artık. Bir gece ansızın, yapayalnız ölmekten korkarken, cesedimi komşular mı bulacak yoksa sayım memurlarımı diye düşünürken hissedersin göğüs kafesinde her gün biraz daha büyüyen, kimsenin kapatamayacağı o boşluğu. Bir kokuya sarılma isteğini. Bir ömür gibi geçmiş zor, uzun günlerden sonra anlarsın ruhunu zehirleyen karmakarışık düşünceleri. Büyük heyecanlardan sonra çöken bitkinlikleri. Kimsenin bulutlara bakmadığı bir şehirde bir lafı döndürüp dolaştırmadan anlatmanın imkansızlığını. Belki de insanın ne anlatacağını bilemediğinde şair olduğunu anlarsın.

Gözyaşların kurumadan gülmeye başlarsın o zaman. Çünkü bilirsin ki seni artık kimse kandıramaz kolay kolay. Mutsuz insanları kandırmak zordur çünkü. Hayata her zaman kuşkulu gözlerle bakan, mutsuz insanları kandırmak, herkes bilir bunu, çok ayıptır çünkü.​

Emrah Serbes​

[YOUTUBE]plS_4_IDARA[/YOUTUBE]​
 
Romanlar anlattılar, filmlerde öpüştüler. Anneannemin fısıldadığı öyküler var, bir de durağına hiç uğramamış otobüsler. Başkaları sevişirken gıcırdayan yatak yaylarına kulak kabarttınmı hiç. Apartman önlerinde çekirdek çitleyen çocuklara dikkat ettinmi, yüksek sesle konuşan alçakları dinledinmi yeterince, o zaman çoraplarını çıkar çünkü aynı saftayız.

Anlatıla anlatıla yalama olmuş hatıralar var çok şükür, başka hatıraların arasına karışmış bam başka hatıralara dönüşmüş hatıralar. Ve hiç yaşanmamış hatıralar var, bence en güzelleri. O zaman ellerini ceplerinden çıkar çünkü kahve söyledik.

Gitmek istemediğin şehirlerden geliyorum geceleri. Rüyalarında kuruyan nehirlerden geliyorum. Bir kaplumbağanın kalbiyle geliyorum. Bir kaplumbağanın kalbini sökersen o kalp bir saat daha atar. Bir dere elli sene sonra taşar. Bir telefon yüz yıl çalar. Ne öğrendik bu aşktan ; İnsan bir gün herkesi unutabilir. O zaman hayaletlere inan, çünkü hayaletler her zaman dokunabilir,

Hayalet seni hiç unutmadı...​

[YOUTUBE]88MJs-LpciY[/YOUTUBE]​
 
Benim sadece sakallarım kirliydi ama bugün siz beni yoldan çıkarıp kendi yolunuza soktunuz ruhumu da kirlettiniz.
 
Her şey bok güzel olacak...
 
Senden sonrasımı​
qstj4.png
 
Hayallerini yaşıyor musun​
qt30f.jpg
 
Günaydın​


​


​






qt2vj.jpg
​



Gunaydin degerlim benimmmmmmmmmmm..​


​


​
 
Böyle dünyanın ben **Spam/Adversiting**.​
 
Oğlun çok hasta bu sefer diğerlerine benzemiyormuş oğlun çok hasta anne​

[YOUTUBE]NOQ9z4bwPcQ[/YOUTUBE]​
 
Bir gun bu mahsun sevdadan geriye
Kalirsa sadece o huzun kalir
Sende anladinki yapayanliziz
Bulusmamiz yasak gorusmemiz uzak
Devrilmis kadehler gibi donuyor basimiz
Neylersin..
Ah guzelim incinmis bir sesi vardir yagmurun yanaklarina
Vurdugun da hissedersin
Ve bir veda sozcugu saclarina
Titreyen bir opucukle dokundugunda
Bu ani dondurmaya yetmez nefesin
Bir film sahnesi gibi akar gider ayrilik
Neylersin..
Biz zaten hicbir romanda kendi hayatimiza raslamadik butun
Sarkilar bizi yanlis anlatmisti
Ve butun bulmacalar yarim birakilmisti
Tenha sokaklarda usuyup durdu sirtimiz
Oysa tuttugumuz baliklari bile denize bagislamistik
Biz hayata dair hicbir yanlis yapmamistik
Neylersin..
Biz bu sonucu hak etmedik hayir etmedik
Omrumuz bu talana layik degildi
Bazen aci vurdu bazende yagmur
Hic gulmedi yuzumuz hic buyumedi gulumuz
Bizi yanlizca aksamlar kucakladi biliyorsun
Sabaha cikmayan bir yol gibiydi buyumuz
Bazen aci dinmez bazende yagmur
Sevgilim gulumse hersey unutulur
Suskunuz bu aksam ustu hasrete yanmisiz
Neylersin..
Bir gun bu oykunun sonuna gelince
Ansizin desemki hoscakal canim
Unutursun mecburen unutursun
Yildizlar soner bu askta biter
Bazi gun hatirlayinca sessizce aglariz
Neylersin..
Ah bebegim ah..
Kekremsi bir tadi vardir gozyasinin
Dudaklarina sizinca farkedersin
İcindeki vurgun asklar mezarliginda
Ayrilik olumden uste yazilinca
Gideni durdurmaya yetismez sesin
Bir inme gibi dolanir bedeninde pismanliklar neylersin..
Biz zaten hicbir sinemaya tam vaktinde yetisemedik
Butun vapurlar bizden once kalkmisti
Ve butun biletler biz gelmeden satilmisti
Bosuna telaslarda yorduk gunlerimizi
Oysa nuhun gemisinde bile bize yer kalmamisti
Ve hicbir mutluluga adimiz kaydolmamisti
Neylersin..
Biz bu aski surduremezdik inan surduremezdik
Kalbimiz bu heyecana musait degildi
Bize hep acilar kaldi bize hep yagmur
Unutmasan bile artik unutur gibi yapicaksin
Ve burusturup burusturup attigim kagitlarda
Hic bitiremedigim bir siir olarak kalicaksin..
Bazen aci dinmez bazende yagmur
Sevgilim gulumse hersey unutulur
Suskunuz bu aksam ustu hasrete yanmisiz
Neylersin..​
 
Geri