-
- Katılım
- 13 Ağustos 2023
-
- Mesajlar
- 2.772
-
- Tepkime puanı
- 4.067
-
- ForumSAL Yaşı:
- 3 yıl 2 ay
- Kıdem:
- Yerleşik Üye
-
- Konum
- Germany
Tanrıça Umay Ana'nın Eli ve Moğol Lekesi
El simgesi, tüm insanlığa ait evrensel sembollerden biridir. El ikonografisinin tarihteki serüveni, Fenike ve Kartaca tanrıçası Tanit'e kadar uzanır. Hristiyanlıkta Hz. Meryem, İslam kültüründe ise Hz. Fatıma ile ilişkilendirilen el sembolü, farklı toplumların mitlerinde benzer anlamlarla, farklı figürler ve isimler eşliğinde karşımıza çıkar.
Türk mitolojisinde ise koruyucu el, Umay Ana ile ilişkilendirilir.
Umay Ana; bebekleri, çocukları, kadınları, hayvanları ve hayvan yavrularını koruyan kutsal bir figürdür. Eski Türk inanışlarında doğumla, bereketle ve çocukların korunmasıyla ilişkilendirilir. Bazı mitolojik anlatılarda yeni doğan bebeklere kutsal süt gölünden getirdiği sütle hayat verdiğine inanılır.
El simgesi; koruyan, kollayan, sağaltan, tedavi eden, seven, doğurtan, hayat veren, şefkatli ve sevecen eli ifade eder. Bolluk, bereket ve doğurganlıkla da ilişkilidir.
Anadolu'daki kadınların bir işe başlamadan önce söyledikleri “Bu benim elim değil, Fatıma Anamızın eli.” sözü, koruyucu el inancının halk kültüründeki yansımalarından biridir.
Kazak Türklerinin geleneklerinde de Umay Ana'nın eski hatırasının izlerine rastlanır. Umay Ana ve Hz. Fatıma ile ilişkilendirilen koruyuculuk anlayışı, farklı dönemlerin inançlarıyla iç içe geçmiştir.
Özellikle Orta Asya Türk kültürüne ilişkin bazı anlatılarda, yeni doğan bebeklerin sırtında veya kalçasında görülen mavimsi doğum lekesi, “Umay Ana'nın El İzi” olarak yorumlanır ve kutsal kabul edilir.
Halk arasında “Moğol lekesi” olarak bilinen bu doğum lekesi, tıpta konjenital dermal melanositoz adıyla tanımlanır. Yalnızca Orta Asyalı bebeklerde değil, dünyanın farklı topluluklarında da görülür. Umay Ana'nın el izi olarak değerlendirilmesi ise bilimsel değil, kültürel ve mitolojik bir yorumdur.
Dinler tarihçisi Mircea Eliade'nin çalışmalarında da ele aldığı üzere, dinî gelenekler birbirlerinden bütünüyle kopuk değildir. Eski inançların sembolleri ve hatıraları, yeni dinî ve kültürel gelenekler içerisinde yaşamaya devam edebilir.
AYRICA :
Yeni doğan “Orta Asyalı” bebeklerde görülen doğum lekesine “Umay Ana’nın El İzi” denir..
El simgesi, tüm insanlığa ait evrensel sembollerden biridir. El ikonografisinin tarihteki serüveni, Fenike ve Kartaca tanrıçası Tanit'e kadar uzanır. Hristiyanlıkta Hz. Meryem, İslam kültüründe ise Hz. Fatıma ile ilişkilendirilen el sembolü, farklı toplumların mitlerinde benzer anlamlarla, farklı figürler ve isimler eşliğinde karşımıza çıkar.
Türk mitolojisinde ise koruyucu el, Umay Ana ile ilişkilendirilir.
Umay Ana; bebekleri, çocukları, kadınları, hayvanları ve hayvan yavrularını koruyan kutsal bir figürdür. Eski Türk inanışlarında doğumla, bereketle ve çocukların korunmasıyla ilişkilendirilir. Bazı mitolojik anlatılarda yeni doğan bebeklere kutsal süt gölünden getirdiği sütle hayat verdiğine inanılır.
El simgesi; koruyan, kollayan, sağaltan, tedavi eden, seven, doğurtan, hayat veren, şefkatli ve sevecen eli ifade eder. Bolluk, bereket ve doğurganlıkla da ilişkilidir.
Anadolu'daki kadınların bir işe başlamadan önce söyledikleri “Bu benim elim değil, Fatıma Anamızın eli.” sözü, koruyucu el inancının halk kültüründeki yansımalarından biridir.
Kazak Türklerinin geleneklerinde de Umay Ana'nın eski hatırasının izlerine rastlanır. Umay Ana ve Hz. Fatıma ile ilişkilendirilen koruyuculuk anlayışı, farklı dönemlerin inançlarıyla iç içe geçmiştir.
Özellikle Orta Asya Türk kültürüne ilişkin bazı anlatılarda, yeni doğan bebeklerin sırtında veya kalçasında görülen mavimsi doğum lekesi, “Umay Ana'nın El İzi” olarak yorumlanır ve kutsal kabul edilir.
Halk arasında “Moğol lekesi” olarak bilinen bu doğum lekesi, tıpta konjenital dermal melanositoz adıyla tanımlanır. Yalnızca Orta Asyalı bebeklerde değil, dünyanın farklı topluluklarında da görülür. Umay Ana'nın el izi olarak değerlendirilmesi ise bilimsel değil, kültürel ve mitolojik bir yorumdur.
Dinler tarihçisi Mircea Eliade'nin çalışmalarında da ele aldığı üzere, dinî gelenekler birbirlerinden bütünüyle kopuk değildir. Eski inançların sembolleri ve hatıraları, yeni dinî ve kültürel gelenekler içerisinde yaşamaya devam edebilir.
AYRICA :
Yeni doğan “Orta Asyalı” bebeklerde görülen doğum lekesine “Umay Ana’nın El İzi” denir..