Bende "mutlu gün" diye bir şey yoktur. Mutluluk zaten ivedi geçer biter. O günleri de hiç hatırlamam. Benim meselem üzüntülü günlerde. Allah gecinden versin, -hepiniz için- babam, annem, ağabeyim vefat etmediği sürece, benim en unutamadığım gün amcamın vefat ettiği gün ve onu mezara koyduğumuz gündür. Ağlamaktan beyin kanaması geçirecektim. Ve ne uzun seneler ağladım, hâlen ağlarım.
E sen babaanne babaanne diyorsun diyen olacaktır, babaannem yaşlıydı artık, amcam zamansız vefat etti, Mücellâ teyzeme yeteri kadar ağlayamadığım için kendime kızdım bir dönem, Rafet dedem için yine senelerce gözyaşı döktüm, babaannem, benim bir günüm yok babaannemi anmadan geçtiğim fakat amcam büyük yaktı yüreğimi. Ailemizi yaktı. 8 sene olmuş... Geçen günlerde ölüm yıldönümüydü. 8 sene. Dün gibi. Gözlerimden akmağa, başım ağrımağa başladı bile...
