Her yaz Şirince'de kayboluyorum geceleri düzenli olarak. Sonra köpeklere sitem ediyorum, birader benim nerede kaldığımı bilmiyormuşçasına niye havsız kalıyorsunuz, bana şöyle başınla hav hav desen, sağol canım deyip yolu bulacağım. Zaten her yer yokuş yoruldum ay. Bu ze kusagi köpekleri bi' acayip abi.
Küçükken de Reşatbey mevkii, Ordu caddesi civarında kaybolmuştum, ordu caddesinden ordu caddesine gitmek isterken hem de. O nasıl oldu halen çözemedim ama kaybolma korkusu, aa ben neredeyim şaşkınlığı çok değişik bir hadise. Sonra dedim ki, Reşatbey seni yenacagim oglım. Şu an muhtarı gibiyim.
