Aleyna1
Silver Üye
-
- Katılım
- 13 Ekim 2014
-
- Mesajlar
- 5.965
-
- Tepkime puanı
- 213
-
- ForumSAL Yaşı:
- 12 yıl
- Kıdem:
- Forumun Eskisi
Hayvan evcilleştirmenin tam 12 bin yıllık bir geçmişi var. Hayvanlarla olan bu birliktelik tabii ki insanoğlu denen paşa çocuğunun yeme içme ve korunma ihtiyacına cevap vermek için başlar. Başlarda her ikisi de doğanın bir parçasıyken insanın doğadan uzaklaşmasıyla bu minnoşlar da bizimle birlikte bu şehirlere sıkışıp kalırlar. Bir çoğu o kadar evcilleşmiş ki vahşi doğada hayatta kalma süreleri bizimkinden bile daha az. Özellikle şehirlerde evde hayvan beslemeye karşı olan insanların hiç üzerinde durmadıkları çok başka gerçekler var.
Şüphesiz ki evde hayvan beslemek insanın kendi kanaatinde olan bir şey ve yaşam alanlarına hayvan sokup sokmamak eleştiriye kapalı kişisel bir karar alanı. Fakat hayvan besleyen insanlara karşı çıkarken gösterdiğiniz bir çok argümanın hiç bir dayanağı olmadığını bilmenizde yarar var.
Her tarafını ele geçirdiğiniz o şehirlerde artık doğa yok.
Çöp kutusu kenarları hiçbir zaman onların doğal yuvası olmadı.
Onları doğadan aldığımızda bazı yetenekleri vardı. Şu an bildikleri tek şey dilencilik.
Şehirlerde avlanacak hiç bir şey yok. Sadece çöpler ve biz varız.
Ortalama bir kedinin ömrü 16 sene. Sokakta ise en fazla 2 ya da 3 yıl yaşayabiliyorlar.
Bir çoğunun tek desteği onlara bakan insanlar
'Ah ne kadar tatlı' deyip geçtiğiniz yavru kedilerin çoğu sadece bir kaç gün yaşıyor.
Neredeyse hepsi bozuk gıda tüketmekten ya da onlara uygun olmayan şeyler yemekten sindirim sistemi hastalıklarına sahip.
Kısırlaştırma daha fazla muhtaç ve hasta hayvan ölümünü engellemek için yapılıyor.
Her yerde arabalar binalar ve insanlar var. Zamanında içine sığındıkları ağaç koğukları mağara ve oyuklar yok.
İnsanlar tarafından şiddet görüyorlar dövülüyorlar ve öldürülüyorlar. Ciddiye alınır hiç bir cezası yok.
Toprağa patilerini değdirebilen çok az şanslı var. Park ve mezarlık kedileri nispeten daha şanslı.
Soğuk ve karlı havaları atlatamıyorlar çoğu ölüyor. Esasında dokuz canları yok, yarım canları var.
Kendilerini korumayı bilmiyorlar. Binlerce yıl önce bunu onların elinden aldık.
Sonuç olarak içinde hayvanların güvenle yaşadığı şehirler inşa ettiğinizde biz de hayvanlarımızı sokağa bırakacağız.
Şüphesiz ki evde hayvan beslemek insanın kendi kanaatinde olan bir şey ve yaşam alanlarına hayvan sokup sokmamak eleştiriye kapalı kişisel bir karar alanı. Fakat hayvan besleyen insanlara karşı çıkarken gösterdiğiniz bir çok argümanın hiç bir dayanağı olmadığını bilmenizde yarar var.
Her tarafını ele geçirdiğiniz o şehirlerde artık doğa yok.
Çöp kutusu kenarları hiçbir zaman onların doğal yuvası olmadı.
Onları doğadan aldığımızda bazı yetenekleri vardı. Şu an bildikleri tek şey dilencilik.
Şehirlerde avlanacak hiç bir şey yok. Sadece çöpler ve biz varız.
Ortalama bir kedinin ömrü 16 sene. Sokakta ise en fazla 2 ya da 3 yıl yaşayabiliyorlar.
Bir çoğunun tek desteği onlara bakan insanlar
'Ah ne kadar tatlı' deyip geçtiğiniz yavru kedilerin çoğu sadece bir kaç gün yaşıyor.
Neredeyse hepsi bozuk gıda tüketmekten ya da onlara uygun olmayan şeyler yemekten sindirim sistemi hastalıklarına sahip.
Kısırlaştırma daha fazla muhtaç ve hasta hayvan ölümünü engellemek için yapılıyor.
Her yerde arabalar binalar ve insanlar var. Zamanında içine sığındıkları ağaç koğukları mağara ve oyuklar yok.
İnsanlar tarafından şiddet görüyorlar dövülüyorlar ve öldürülüyorlar. Ciddiye alınır hiç bir cezası yok.
Toprağa patilerini değdirebilen çok az şanslı var. Park ve mezarlık kedileri nispeten daha şanslı.
Soğuk ve karlı havaları atlatamıyorlar çoğu ölüyor. Esasında dokuz canları yok, yarım canları var.
Kendilerini korumayı bilmiyorlar. Binlerce yıl önce bunu onların elinden aldık.
Sonuç olarak içinde hayvanların güvenle yaşadığı şehirler inşa ettiğinizde biz de hayvanlarımızı sokağa bırakacağız.
